าไปในสวนเซียงเสวี่ย เซียงซั่นราวกับเห็นผีเฉินเสียนกล่าวว่า“ถ้าไม่ใช่ว่าเจ้าเป็นวัวสันหลังหวะ แล้วจะสั่งให้สาวใช้คนนี้ไปแก้บันทักการเข้าออกจวนได้อย่างไรกัน? เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เจ้ายังมีสิ่งใดจะพูดหรือไม่?”เซียงซั่นกล่าวว่า“องค์หญิงกลอุบายดีจริงๆเพคะ แค่ให้สาวใช้ไปที่ห้องลงบันทึกเพียงอย่างเดียวจะสามารถยืนยันสิ่งใดได้อีกเล่าเพคะ?”เฉินเสียนหรี่ตากระตุกริมฝีปากแล้วกล่าวว่า“ความหมายของเจ้าคือ ต้องการให้ข้าทรมานนาง แล้วฟังคำที่นางสารภาพออกมาเองใช่หรือไม่?”เพิ่งจะกล่าวออกมา สาวใช้ก็ตัวสั่นเทาคุกเข่านั่งลงไป เอาหัวโขกพื้นแล้วกล่าวว่า“องค์หญิงไว้ชีวิตด้วยเถิดเพคะ！องค์หญิงไว้ด้วยเถิดเพคะ！”ตอนที่แม่บ้านจ้าวถูกตีสาวใช้ผู้นี้เคยไปพบเจอ สภาพน่าเวทนากับจุดจบนั่นเป็นการกระทำที่นางไม่สามารถแบกภาระไว้ได้คาดว่าไม้เรียวยังไม่ได้ตีลงมา ผู้ที่ไม่มีจิตใจเด็ดเดี่ยวแน่วแน่เลยแม้แต่น้อยอย่างนางก็จะยอมสารภาพผิดออกมาเซียงซั่นเงียบชั่วขณะ แล้วกล่าวขึ้นว่า “ต่อให้ยานั่นหม่อมฉันเป็นคนเอาให้แม่บ้านจ้าวแล้วอย่างไรเล่าเพคะ หม่อมฉันไม่ได้สั่งนางให้มาทำร้ายองค์หญิง ควรเลือกที่จะรับหรือไม่ จะทำเช่นนี้หรือไม่ หม่อมฉันก็ไม่เคยบีบบังคับนาง ดูรวมๆแล้วนางเป็นผู้ที่เลือกเองนะเพคะ”1028
“แม่บ้านจ้าวซื่อสัตย์ต่อองค์หญิง นางเพียงแค่ต้องการให้ท่านแม่ทัพกับองค์หญิงดีกัน หม่อมฉันคิดว่าคำขอร้องนี้ไม่เกินไปสักนิดหนึ่งเลยนะเพคะ ”เ
