ปลี่ยนอยู่หลายครั้งแล้วพยักหน้าเป็นพัลวันสุดท้ายเซียงหลิงถอนสายบัวแล้วกล่าวว่า“บ่าวรู้ว่าควรจะทำเช่นไรแล้วเพคะ”หลังจากที่เซียงหลิงกลับไป อวี้เยี่ยนกล่าวถามอย่างประหลาดใจว่า“องค์หญิงคุยสิ่งใดกับนางหรือเพคะ?”เฉินเสียนพิงอยู่บนหมอนอิง งอเข่าเปิดหนัง ท่าทางสงบกล่าวขึ้นว่า“ก็เป็นเพียงเรื่องสกปรกเกี่ยวกับเซียงซั่นเท่านั้นเอง ถ้าหากว่าหลิ่วเหมยอู่รู้ล่ะก็ ต้องสนุกมากอย่างแน่นอน เรื่องสนุกจะเริ่มแสดงแล้ว”อวี้เยี่ยนเข้าใจทันที กล่าวว่า “ที่แท้องค์หญิงก็ไม่ได้วางแผนว่าจะลงมือเองเป็นเซียงซั่นที่พยายามรนหาที่ตายมุ่งไปพึ่งพานายหญิงหลิ่ว ถ้าหากทำให้นายหญิงหลิ่วรู้เรื่องชั่วเหล่านั้นที่เซียงซั่นทำ……”อวี้เยี่ยนพูดอยู่ก็ตื่นตกใจ กล่าวอีกว่า“องค์หญิงไม่กลัวว่าหลังจากนายหญิงหลิ่วรู้เรื่องเหล่านั้นแล้ว จะนำมาใช้บีบบังคับเซียงซั่นให้ช่วยนายหญิงหลิ่วทำเรื่องชั่วหรือเพคะ?”เฉินเสียนหัวเราะเยาะเย้ยแม่นมซุยที่อยู่ด้านข้างกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า“สิ่งนี้เจ้าไม่ต้องกังวลใจแล้วเนื่องจากเมื่อครู่นี้องค์หญิงได้กำชับเซียงหลิงแล้ว นายหญิงหลิ่วต้องตีเซียงซั่นตายอย่างแน่นอน”1032
เฉินเสียนกล่าวว่า“เมื่อก่อนรู้สึกว่าสามคนช่วยเหลือกันขัดขวางเวลาฝั่งตรงข้ามก่อเรื่อง จะใช้ชีวิตผ่อนคลายสบายสักหน่อย ตอนนี้ดูเหมือนว่าไม่จำเป็นแล้วกลับกันก็จะทำให้ตัวเองวุ่นวาย”ในสวนดอกพุดตาน หลังจากที่เซียงหลิงปรนนิบัติจัดการล้างหน้าบ้วนปากเสร็
