ผ่อนคลาย1030
ในหัวของเซียงซั่นคิดหาวิธีเยอะจนนับไม่ถ้วน จินตนาการว่าเฉินเสียนจะจัดการอย่างไรกับนางด้วย เรื่องทรมานเช่นนี้ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะจบสิ้น สำหรับเซียงซั่นนั้นมันยากที่จะทนได้หลังจากถ่วงมาสองวัน เซียงซั่นตระหนักว่าแทนที่จะนั่งรอความตายอยู่อย่างนี้ ไม่ดีเท่ากับเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีถ้ารอเวลาจนเฉินเสียนลงมือจริงๆ นางไม่มีแรงที่จะปะทะเลยแม้แต่น้อยเลยรักษาตัวเองไว้ไม่ได้จนหมดท่านางยังจำที่เฉินเสียนกล่าวในตอนแรกได้ ถ้าหากกล้าย้อนกลับมากัด เฉินเสียนก็จะสับนางแหลกละเอียดให้หมากิน！เซียงซั่นหวาดกลัว นางไม่สามารถให้ตัวเองมีจุดจบประเภทนั้นหรอกด้วยเหตุนี้หลังจากคิดแล้ว เซียงซั่นก็ไปสวนดอกพุดตานอีก นางตัดสินใจไปเป็นพันธมิตรกับหลิ่วเหมยอู่หลิ่วเหมยอู่ได้ยินเซียงซั่นกล่าวว่าสองวันก่อนหน้าเวลากลางคืนนี้ฉินหรูเหลียงไปที่สวนสระวสันตฤดูวางแผนไว้ว่าจะค้างที่นั่น เฉินเสียนก็ล่อลวงดึงดูดฉินหรูเหลียงในช่วงเวลาที่เมามาย หลิ่วเหมยอู่ก็ไฟอิจฉาริษยาแผดเผา มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะฉีกเฉินเสียนทันทีตอนที่เซียงหลิงแอบมารายงานเรื่องราวให้เฉินเสียนทราบอย่างลับๆ เฉินเสียนไม่แปลกใจเลยสักนิดหนึ่ง กวักมือเรียกเซียงหลิงแล้วกล่าวว่า“มานี่สิ”เซียงหลิงเดินมาด้านหน้าอย่างนอบน้อม ก้มหัวลงแล้วกล่าวว่า“องค์หญิงโปรดชี้แนะเพคะ”“ยื่นหูมานี่”1031
เฉินเสียนอธิบายข้างหูเซียงหลิงอย่างละเอียดอยู่สักพักหนึ่ง สีหน้าเซียงหลิงเ
