่นเพื่อตักตวงผลประโยชน์ใช่หรือไม่?”1029
เซี่ยงซั่นรูม่านตาขยายใหญ่ขึ้น“เหอะ หวังดีกับข้า?ฉินหรูเหลียงมานอนกับเจ้าทุกคืน เจ้าทนไม่ไหวเพราะฉะนั้นถึงผลักออกไปด้านนอก เจ้าก็เฝ้าภาวนาให้ข้ากับฉินหรูเหลียง สามีภรรยาปรองดองกัน เช่นนี้หลิ่วเหมยอู่ก็จะบ้าคลั่งมาแก้แค้นข้า โดยภาพรวมเจ้าก็ไม่ได้เป็นอะไร เจ้าได้หลับสบายโดยไม่มีความทุกข์ใจ”“เจ้านี่วางแผนได้ไม่เลวนะ น่าเสียดายที่เจ้าไม่ควรนับรวมข้าด้วย”ความคิดของเซี่ยงซั่นนั้นถูกเฉินเสียนรู้จนทะลุปรุโปร่งเฉินเสียนหมุนตัวแล้วกล่าวขึ้นว่า“ข้าไม่กลัวใครจะมาแก้แค้นหรอกนะ แต่ก่อนที่เจ้าจะก่อเรื่อง ก็ควรที่จะชั่งนํ้าหนักผลที่ตามมาสักหน่อย”ตั้งแต่ออกมาจากสวนเซียงเสวี่ย อวี้เยี่ยนกล่าวถามอย่างไม่พอใจว่า“เหตุใดองค์หญิงถึงไม่ลงโทษนางล่ะเพคะ?ปล่อยไปแบบนี้แล้วไม่ใช่ว่าทำให้นางได้ใจหรือเพคะ?”เฉินเสียนกล่าวว่า“ปล่อยให้นางกลัวจนใจเต้นรัวสักสองวันเถอะ ลงโทษนางง่ายๆเช่นนี้ นั่นถึงเป็นการทำให้นางได้ใจ”เฉินเสียนกับอวี้เยี่ยมเข้าใจแจ่มแจ้งดีว่าเซียงซั่นเป็นคนเช่นไรถ้าเกี่ยวกับเรื่องดุร้ายอำมหิตใจดำ เซียงซั่นเป็นคนที่เก่งกาจมากครั้งนี้เซียงซั่นรู้สึกหวาดกลัวไปหมดทุกอย่าง คืนนี้นางนอนไม่หลับ เพราะกำลังคิดแผนการตอบโต้ภายในเวลาสองวัน เฉินเสียนยังไม่มีการเคลื่อนไหว เซียงซั่นจนจะทำให้ตัวเองทุกข์ระทมหมดอาลัยตายอยากแล้ว นางตึงเครียดตลอดเวลา เหมือนเชือกที่ขึงตึงไม่ได้รับการ
