เฉินเสียนไม่สนใจความหมายของคำพูดของเขามากนัก เธอเคลื่อนไหวร่างกายแล้วพูดว่า “พูดไปแล้วข้ายังต้องขอบใจท่าน ครั้งนั้นถ้าไม่ใช่ท่านฝึกฝนศิลปะการป้องกันตัว คืนนี้ข้าคงไม่มีทักษะและปฏิกิริยาที่รวดเร็วเช่นนี้”“แล้วขอบใจกับครั้งนั้นด้วย ท่านเคยบอกจะเลี้ยงข้าวข้า ท่านต้องทำตามคำมั่นสัญญา”ต้องมีสักวัน เธอจะสามารถเข้าใจ เดมที่เคยปฏิบัติต่อเธอไม่ได้เข้มงวดและสับปลับเช่นนั้น แค่หวังว่าเธอจะเป็นเหมือนวันนี้ เมื่อเวลาที่เขาไม่อยู่ เธอจะสามารถปกป้องตัวเองได้ดีถ้าเขาไม่สามารถให้การปกป้องที่โลกนี้ไม่สามารถทำลายได้ให้กับเธอ เขาได้เพียงแค่สอนเธอถึงวิธีป้องกันตัวเท่านั้น“ได้”“ข้าจะเลือกสถานที่เอง”ซูเจ๋อก็พูดขึ้นอีกครั้งว่า “ได้ยินเอ้อร์เหนียงพูด ที่นี่มีคนแซ่จ้าวคนหนึ่ง เหมือนว่าถูกเอ้อร์เหนียงขังไว้ในห้อง”เฉินเสียนตกตะลึง นางรู้สึกได้ชัดว่ามีเจตนาฆ่าอย่างแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากตัวเขาเฉินเสียนพูด “ท่านอย่ามายุ่งเลย นี้คือเรื่องของข้า ข้าเคยบอกแล้วข้าจัดการเองได้”ซูเจ๋อเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและพูดว่า “ข้าแค่พูดถึงมัน ข้าไม่สนใจหรอก”1015
เฉินเสียนมองเขาอย่างสงสัย “ไม่สนใจจริงรึ? แต่ข้ากลับรู้สึกว่าลับหลังข้าท่านก็จะไปจัดการนาง?”ซูเจ๋อพูด “ข้าไม่ได้เลวถึงขนาดนั้น”“ข้าทำทุกอย่างเพื่อท่านไม่ได้ ทำได้แค่สอนวิธีทำสิ่งต่างๆ แต่ตอนนี้ท่านมีวิธีและความคิดเห็นของตัวเองแล้ว ข้าก็ควรจะโล่งใจ”ซูเจ๋อหัวเราะ “ขณะเดียวกั