น ข้าเองก็รู้สึกสูญเสีย ไม่แน่สักวันท่านคงไม่ต้องการข้าอีกต่อไปแล้ว”เฉินเสียนพูด “ท่านอย่าได้เจ็บปวดขนาดนี้เลย มันทำให้ข้ารู้สึกเหมือนเป็นคนผิด”คืนนี้ฉินหรูเหลียงออกจากสวนสระวสันตฤดูอย่างสิ้นหวัง ลมหนาวภายนอกพัดผ่านทำให้เขามีสติมากขึ้นแต่เขาอารมณ์แปรปรวน ไม่ได้คิดมาก จึงรีบเดินก้าวยาวๆ ไปที่สวนเซียงเสวี่ยเซียงซั่นเดิมที คิดว่าเขาจะมีที่นอนหลับอย่างสงบในคืนนี้สาวใช้ที่กำลังให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวของแม่บ้านจ้าวมารายงานว่าทันทีที่ฉินหรูเหลียงกลับมาจากข้างนอกก็ถูกแม่บ้านจ้าวนำตัวไปที่สวนสระวสันตฤดูแสดงว่าแม่บ้านจ้าวเข้าใจแล้ว และได้ดำเนินการไปแล้วคืนนี้ควรจะเป็นเฉินเสียนที่ถูกทรมานอย่างที่มีชีวิตที่ตายทั้งเป็นเซียงซั่นในใจยังไม่โล่งอกสักเท่าไหร่ เมื่อนางรู้ถึงวิธีการของเฉินเสียน1016
นางคิดว่านี่มันไม่ใช่เรื่องเลวร้าย แม้ว่าวิธีการจะดูน่ารังเกียจเล็กน้อย แต่ในที่สุดก็ทำให้องค์หญิงและแม่ทัพสมหวังแต่หวังว่าหลังจากคืนนี้แล้ว องค์หญิงและท่านแม่ทัพจะคืนดีกันอย่างสมบูรณ์ไม่มีใครนึกถึงว่าใครจะต้องรับผิดชอบนี่เป็นสิ่งที่ดีสำหรับนางเช่นกัน หลิ่วเหมยอู่จะสร้างความลำบากให้กับเฉินเสียนอีกครั้ง และจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับนางเซียงซั่นถือว่าโชคดี ถ้าแม่บ้านจ้าวฉลาดกว่านี้ จะไม่มีใครรู้เกี่ยวกับการวางยา ทุกอย่างก็จะเรียบร้อยแต่คาดไม่ถึงว่า ยังไม่ทันข้ามคืน ฉินหรูเหลียงก็มาที่เซียงซั่นที่นี่แล้วในเวลา
