ล็กน้อย “ท่านต้องไม่รู้แน่นอน อ้อมกอดของท่านช่างอบอุ่นยิ่งนัก ท่านไปกอดใครสักคนง่ายๆ เช่นนี้ก็ทำให้คนคนนั้นติดได้ง่ายเช่นกัน”ซูเจ๋อหลับตาลง แล้วถามว่า “ถ้าอย่างนั้นท่านติดแล้วรึ”เฉินเสียนยิ้มโดยที่ไม่พูดอะไรเมื่อได้ติดอะไรบางอย่างไปแล้ว ไม่สามารถจะเรียกร้องมันด้วยตัวเอง ดังนั้นบางทีอาจจะสูญเสียความงามอย่างเดิมของเขาไป“ใครเป็นคนวางยานี้? ฉินหรูเหลียง?”ซูเจ๋อถามอย่างจริงจัง1013
เฉินเสียนส่ายหน้า “ไม่ใช่”ตอนนี้ได้สงบลงแล้ว เธอมีเหตุผลที่น่าเชื่อถือ ฉินหรูเหลียงเมามาก ดังนั้นเขาจึงทำตามข้อกำหนดนี้โดยไม่คัดค้านธรรมดาแล้วเขาค่อนข้างระวังตัว ถ้าไม่ดื่มมากเกินไป เขาจะไม่พูดจาไร้ยางอายอย่างนั้นการพูดคำเหล่านั้น เขาก็เทียบเท่ากับการเปิดเผยความรู้สึกทั้งหมดของเขาต่อเฉินเสียน รอให้เฉินเสียนไปเหยียบยํ่ามันนั่นไม่ใช่ท่าทีที่ปกติของฉินหรูเหลียงเมื่อมีสติดี“ข้าพอรู้แล้วว่าเป็นใคร เรื่องนี้ข้าจะจัดการเอง”“ในมือท่านมีมีดอยู่ ทำไมไม่ฆ่าฉินหรูเหลียง แต่กลับมาทำร้ายตัวท่านเองล่ะ”“ยังไม่ถึงเวลาปลาจะตายอวนจะขาด ฆ่าเขาแล้วข้าก็ไม่สุขใจ”ดวงตาสีหมึกของซูเจ๋อดำมืดขึ้น “เขากล้าทำร้ายท่านอีก ไม่ต้องรอให้ข้าจัดการ ท่านฆ่าเขาซะ ข้าจะจัดการกับผลที่ตามมา”“เรียนรู้จากความผิดพลาด ข้าจะไม่ตกลงไปที่หลุมเดิมซํ้าสอง ต่อไปจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก”เฉินเสียนพูดเบาๆ“ฆ่าเขาแล้วคงจะน่าเบื่อ คราวหน้าข้าจะตัดแขนขวาของเขา
