้านจ้าว มาทำอะไรอยู่ที่นี่?”แม่บ้านจ้าวจึงตอบกลับไปว่า : “องค์หญิงเชิญท่านแม่ทัพไปที่สวนสระวสันตฤดูสักครู่”ฉินหรูเหลียงจู่ๆ หัวใจก็สั่นไหว ในหัวของเขาจู่ๆ ก็นึกถึงเรือนร่างที่อรชรนั้นอย่างไม่รู้ตัวเขามิอาจปฏิเสธได้ว่า หลังจากที่เฉินเสียนได้ให้กำเนิดบุตรแล้ว ก็กลายเป็นคนที่เรือนร่างอรชรมีเสน่ห์เย้ายวนผู้คน กลิ่นอายที่แผ่ซ่านออกมาจากเรือนร่างของเธอ จากภายในออกสู่ภายนอก พลอยทำให้ผู้คนจมดิ่งมิอาจฝืนต่อเสน่ห์ได้ในอดีตที่ผ่านมา ฉินหรูเหลียงได้เก็บซ่อนความรู้สึกนึกคิดพวกนี้ไว้ในส่วนลึกของหัวใจ993
อาจเป็นเพราะคํ่าคืนนี้เขาดื่มสุราไปไม่ใช่น้อย ความรู้สึกนั้นค่อยๆ แผ่ขยายอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เพียงแค่นึกถึง ก็มีแรงกระตุ้นที่มิอาจควบคุมได้ในที่สุดเฉินเสียนก็ยอมเอ่ยปากเชิญเขาเองแล้วหรือ?ฉินหรูเหลียงไม่คิดอะไรมาก หมุนตัวเดินมุ่งไปที่สวนสระวสันตฤดูทันทีย่างก้าวของเขาสงบและสุขุมกว่าเดิม แต่ในใจกลับรู้สึกวุ่นวายสับสนและลนลานสวนสระวสันตฤดูจุดไฟสว่างไสว เงียบสงบในเรือนไม่มีใครเลยแม้แต่คนเดียว ฉินหรูเหลียงเดินขึ้นขั้นบันได ในขณะที่เขาเปิดประตูเข้าไปนั้น ก็เห็นว่าในหอนอนไม่มีผู้อื่นเลยคนที่นอนอยู่บนเตียงนั้นเป็นเฉินเสียน เธอหลับตาพริ้ม ใบหน้าค่อนข้างแดงช่วงหน้าอกของเธอหายใจกระเพื่อมไม่หยุด มองจากด้านข้าง ส่วนเว้าส่วนโค้งของเรือนร่างนั้นวิจิตรบรรจงมากข้างกายของเธอมีเจ้าน่องน้อยนอนอยู่ แต่ดูเหมือนว่าคํ่า
