าพวกเขาทั้งคู่จะยังคงอยู่ในทางตันนี้ต่อไปแต่ถ้าองค์หญิงและท่านแม่ทัพได้มีคํ่าคืนประสานรักเพียงแค่คํ่าคืนเดียว จะต้องใจอ่อนลงและยอมยกโทษความผิดที่ผ่านมาของท่านแม่ทัพอย่างแน่นอน แม่บ้านจ้าว เจ้าเพียงแค่ต้องระวังหน่อย ทำด้วยความละเอียดรอบคอบ และจะไม่มีผู้อื่นรู้เรื่องนี้เลย”เซียงซั่นคะยั้นคะยอให้แม่บ้านจ้าวเก็บขวดยาเอาไว้แม่บ้านจ้าวกำมันไว้ในมือ เป็นเรื่องที่รับมือยากมาก ราวกับว่ากำลังถือเผือกร้อนสองหัวที่ลวกมือก็ไม่ปานเซียงซั่นพูดขึ้นต่อว่า : “แม่บ้านจ้าว สิ่งที่ข้าควรจะพูดก็พูดไปหมดแล้ว ที่เหลือก็สุดแล้วแต่เจ้าจะพิจารณาเอง”เซียงซั่นมองแม่บ้านจ้าวด้วยความจริงใจ : “หากว่าแม่บ้านจ้าวไม่ยินดีที่จะทำก็ถือเสียว่าข้าไม่เคยพูดอะไร ส่วนยานี้เจ้าก็เป็นคนจัดการก็แล้วกัน แม่บ้านจ้าวอย่าให้ใครรู้เป็นอันขาดว่าข้าเป็นคงให้ยานี้กับเจ้า ไม่อย่างนั้นองค์หญิงและท่านแม่ทัพโกรธข้าขึ้นมา คงจะตีข้าจนตายแน่ๆ อย่างไรก็ตาม ข้าก็แค่หวังเพียงว่าให้ทั้งคู่ได้กลับมาคืนดีกัน”แม่บ้านจ้าว : “เห็นแก่ความจริงใจของท่าน บ่าวจะไม่พูดแน่นอน”แม่บ้านจ้าวกลับไปที่สวนสระวสันตฤดูด้วยจิตใจที่ไม่สงบ ยังคงสับสนกับยาสองขวดนี้ไม่หาย ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดีแต่ว่านางอยากจะให้องค์หญิงและท่านแม่ทัพให้อภัยและปรับความเข้าใจซึ่งกันและกัน นี่เป็นเพียงสิ่งที่เดียวที่ใจของนางวาดหวัง987
ในทุกๆ วันนางเห็นสวนสระวสันตฤดูเต็มไปด้วยความครื้นเคร
