นอนข้างๆ เขาเสมอเจ้าน่องน้อยนอนหลับสนิท เฉินเสียนก็อ่านตำราพลางอวี้เยี่ยนเข้ามาเปิดหน้าต่างของหอนอน ให้แสงแดดอบอุ่นยามสารทฤดูเข้าสู่เหมันตฤดูได้สาดส่องผ่านหน้าต่างมา เพียงเท่านี้ชีวิตก็ดูสบายดีแล้ว967
ช่วงที่ผ่านมานี้ในจวนท่านแม่ทัพไม่ได้มีเรื่องขัดแย้งอะไรกัน ต่างคนต่างอยู่ในเรือนของตัวเอง มีเพียงเซียงซั่นและหลิ่วเหมยอู่ที่ยังเกลียดชังและคอยหาเรื่องกันอย่างไม่ลดละ สองคนนี้เป็นข้อยกเว้นที่มิอาจเลี่ยงได้ช่วงนี้เซียงซั่นได้รับการโปรดปรานจากฉินหรูเหลียงเป็นพิเศษ ฉินหรูเหลียงได้นอนค้างที่สวนเซียงเสวียติดต่อกันหลายคืนสีหน้าเซียงซั่นเปล่งปลั่งงดงาม แต่ความเจ็บปวดรวดร้าวนั่น มีเพียงตัวนางเองที่รู้ทุกยามเช้า เมื่อสาวใช้เข้ามาปรนนิบัติเซียงซั่นหลังตื่นนอน ก็เห็นร่างกายของนางที่เต็มไปด้วยรอยฟกชํ้า รอยเก่ายังไม่ทันหาย รอยใหม่ก็มาซํ้าอีก
968