ข้า! ถ้าชนะข้าจะตอบแทนท่าน!”ทันทีที่คนของอีกฝ่ายพุ่งตรงเข้ามา ซูเจ๋อก็พลิกฝ่ามือชิงกระบองของมันมาได้และถีบอีกฝ่ายจนกระเด็นออกไปอย่างง่ายดายราวกับไม่ได้ใช้แรงอะไรเลยพวกที่เหลือเห็นดังนั้นจึงกรูเข้ามาพร้อมกันเฉินเสียนก็ไม่ได้นิ่งเฉย เธอชิงกระบองท่อนหนึ่งและร่วมมือกับซูเจ๋อต่อสู้กับพวกนั้น ใช้เวลาไม่นานเจ้าพวกนั้นก็เริ่มกระเจิดกระเจิงพวกมันถูกจัดการทีละคนๆ จนไม่กล้าสุ่มสี่สุ่มห้าเข้ามาอีกเมื่อซูเจ๋อก้าวไปข้างหน้าอย่างสงบหนึ่งก้าว พวกมันก็ถอยหลังไปอย่างหวั่นๆหนึ่งก้าวเมื่อซูเจ๋ออยู่นิ่งๆ ไม่รบกวนผู้ใด เขาดูอ่อนโยน ไม่เป็นอันตราย สุภาพและมีสง่า แต่เมื่อเขาเริ่มลงมือเข้าจริง พลังโจมตีของเขาก็ระเบิดออกมาเฉินเสียนมองแผ่นหลังของเขา ช่างหล่อเหลาเหลือเกินซูเจ๋อเดินไปข้างหน้าห้าหกก้าวด้วยสีหน้าที่ยังเรียบเฉย เจ้าคนพวกนั้นเดินโซซัดโซเซถอยหลังไปด้วยความกลัว ท้ายที่สุดก็หันหลังและวิ่งเตลิดไปด้วยความคับแค้นใจ957
ซูเจ๋อหันกลับมามองเฉินเสียน นัยน์ตาเรียวยาวหรี่ลงเล็กน้อย ให้ความรู้สึกน่าหวั่นเกรงโดยธรรมชาติเฉินเสียนสาบานว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าซูเจ๋อจริงจังมาก…เธอยิ้มแหยๆ และกล่าวว่า “ซูเจ๋อ วันนี้ท่านดูดีมาก”ความเคร่งขรึมในดวงตาของซูเจ๋อหายวับไปทันที แต่เมื่อนิ้วขาวสะอาดถอดหน้ากากออกมาจึงเห็นว่าแววตาที่อ่อนโยนนั้นหรี่แสงลง เขาเลิกคิ้วและถามว่า“ข้าสวมหน้ากากอยู่ ท่านรู้ได้อย่างไรว่าวันนี้ข้
