กเรียน คนที่อยู่ตรงหน้าท่านไม่ใช่คนที่พร้อมจะสอนหนังสือหรอกหรือ? ส่วนเรือนถ้าเบื่อที่จะอยู่ในจวนแม่ทัพ รอจนเมื่อสถานการณ์ตอนนี้สิ้นสุดลง จวนอีกหลังก็จะถูกสร้างขึ้น”เขาโน้มศีรษะลงมาเล็กน้อยและกระซิบที่ข้างๆ หูเธอว่า “ที่เหลือก็มีแค่ปัญหาส่วนตัวของท่าน ท่านยังอายุน้อย ค่อยๆ หาเงินก็ได้ ในอนาคตหากอยากมาเป็นอิสระอยู่ข้างนอก อย่าใช้ลูกชายมาเป็นข้ออ้างอีก”เฉินเสียนชะงักไปนิดหนึ่งกับสิ่งที่เขาพูด เธอชายตาขึ้นเพื่อมองใบหน้าอันไร้ที่ติของเขาทั้งสองสบตากันเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง แล้วซูเจ๋อก็เสริมขึ้นมาว่า “ลูกชายของท่าน”เฉินเสียนกล่าวอย่างระมัดระวังว่า “ข้ารู้ว่าท่านหมายถึงลูกขายของข้า”960
“โชคดีที่วันนี้ข้าผ่านมาพอดี หากวันข้างหน้าท่านไม่มีใครคอยช่วยอยู่เคียงข้าง หากเกิดเรื่องร้ายเช่นนี้อีกจะทำอย่างไร”เฉินเสียนพยายามเบี่ยงประเด็น “ท่านแค่ผ่านมาพอดี? เป็นไปไม่ได้หรอกอะไรจะบังเอิญขนาดนั้น”ซูเจ๋อรู้ทุกอย่างว่าหลายวันมานี้เธอทำอะไรไปบ้าง เขายังจะกล้าบอกว่าแค่ผ่านมาเฉยๆ อย่างนั้นน่ะหรือในที่สุดเขาก็ถอนหายใจและเอ่ยว่า “หากท่านต้องการหารายได้ เมื่อเหลียนชิงโจวกลับมาเขาจะช่วยท่านเอง ตอนนี้เหลียนชิงโจวไม่อยู่ ท่านอย่าเพิ่งก่อเรื่องวุ่น ถ้าหากข้าไม่แสดงตัวออกมาท่านจะทำอย่างไร”พูดจบเขาก็ถอยออกมา เฉินเสียนเป็นอิสระและรีบสูดลมหายใจเข้าลึกๆซูเจ๋อพูดอีกว่า “หลังจากกลับไปวันนี้ให้อยู่ที่จวนแม่ทัพสักสองสามวัน