ู้ดีว่าคราวนี้คงไม่ราบรื่นเหมือนดังครั้งก่อนเป็นแน่ จึงพูดอย่างกังวลว่า “องค์หญิงออกไปต้องระวังตัวให้มากนะเพคะ อวี้เยี่ยน เจ้าต้องดูแลองค์หญิงให้ดีด้วย”อวี้เยี่ยนและเฉินเสียนเดินอยู่บนถนนร่วมเวลาสองวัน ยังจับทางอะไรไม่ได้เลย นางจึงถามขึ้น “คุณชาย ท่านยังไม่ได้บอกข้าเลยว่าพวกเราจะหาเงินกันยังไง”เฉินเสียนตอบ “อย่าเซ่าซี้ ข้ากำลังหาโอกาสทางธุรกิจ”และในที่สุด เฉินเสียงก็พ่◌ุงเป้าหมายไปที่สถานที่ที่ใหญ่ที่สุดและวุ่นวายที่สุดคือแหล่งมั่วสุ่มอบายมุข——-บ่อนพนันเชียนจินเมื่อกลับไปที่จวนเฉินเสียนก็ตรงไปถามพ่อบ้านที่จัดการบัญชีพ่อบ้านจึงสอบถามอย่างละเอียด “องค์หญิงเดือนนี้ได้จ่ายเงินเดือนไปแล้วทำไมถึง……..”941
เฉินเสียนเคาะนิ้วลงบทโต๊ะพลางพูดว่า “เงินเดือนเพียงพอแค่ใช้จ่ายสิ่งจำเป็นเท่านั้น ปกติข้าเองก็ยังต้องไปจับจ่ายซื้ออาหารและเครื่องประทินโฉม”เธอเหล่มองพ่อบ้าน “ข้าเป็นองค์หญิงจะน้อยหน้ากว่าผู้อื่นได้รึ?”พ่อบ้านพูดไม่ออกจึงถามขึ้นอีกว่า “ครั้งนี้องค์หญิงต้องการเท่าไหร่?ขอรับ”“ไม่เยอะ สองร้อยตำลึง”“แต่นี่………….”“สองร้อยตำลึงจะเยอะแค่ไหนกัน เงินเดือนของลูกชายข้า ข้าก็ยังไม่ได้เบิกตั้งแต่ข้าท้องจนถึงตอนนี้ก็สิบเดือนกว่าเข้าไปแล้ว เหตุใดสิบเดือนมานี้เงินเดือนไม่ถึงสองร้อยตำลึงรึ?”“…….”อวี้เยี่ยนยืนอยู่หลังเฉินเสียนอย่างนอบน้อม และแอบยกนิ้วชื่นชมองค์หญิงของตัวเองเพื่อเงิน ต้องมีความชอบธรรม ต้องมี