องมามากมายเช่นเดิม มีเสื้อผ้าทารกสองกล่องเต็มๆ สำหรับทารกอายุหนึ่งถึงสองเดือน เตรียมยาวไปจนถึงหนึ่งหรือสองขวบ นอกจากนี้ยังมีของเล่นของเด็กเล็กอีกด้วย ทุกอย่างที่มีวางขายอยู่ในตลาดมีพร้อมอยู่ที่นี่แล้วพ่อบ้านเห็นดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะขัดขวางเหลียนชิงโจวให้อยู่นอกจวน เขาทำได้เพียงช่วยเหลียนชิงโจวนำของเหล่านี้ไปส่งให้ที่สวนสระวสันตฤดูเพิ่งจะเดินมาถึงด้านหน้าลาน อวี้เยี่ยนก็รีบตะโกนบอกอย่างดีใจ “องค์หญิงคุณชายเหลียนมาถึงแล้วเพคะ”ทันทีที่เฉินเสียนออกมาข้างนอกเธอก็เห็นข้าวของถูกขนเข้ามาทีละกล่องๆ921
ใบหน้าของเหลียนชิงโจวฉาบฉายไปด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน เขาก้าวเข้ามาในลานราวกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ และกล่าวว่า “ถ้าอวี้เยี่ยนไม่มาวันนี้ กระหม่อมก็ตั้งใจว่าจะมาเยี่ยมเยียนพอดี ทั้งหมดนี้เตรียมไว้สำหรับเจ้าน่องน้อยพ่ะย่ะค่ะองค์หญิงทรงอย่าเกรงใจ”เฉินเสียนเอ่ยว่า “คุณชายเหลียนช่างมีนํ้าใจนัก เอ้อร์เหนียง แม่นมจ้าว นำของไปเก็บที อวี้เยี่ยน ไปจัดชามาด้วย”พูดจบเธอก็เดินกลับเข้าไปในเรือน จากนั้นจึงพูดกับเหลียนชิงโจวว่า “เข้ามาคุยกันข้างในสิ”“ไม่รู้ว่าองค์หญิงมีเหตุอันใดจึงเรียกหากระหม่อม”เฉินเสียนเหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้ม เธอกล่าวว่า “ข้ากับเจ้าไม่ได้เจอกันเลยนับตั้งแต่คืนเทศกาลไหว้พระจันทร์คราวก่อน จิ้งจอกเหลียน เจ้าทำได้ยอดเยี่ยมมาก คืนนั้นเจ้าปรากฏตัวได้ทันเวลา ทั้งยังหายไปได้ทันเวลาพอๆ กัน”เหลีย
