ยนก็เริ่มลงมือไปที่ซูเจ๋อทันทีซูเจ๋อไหวตัวทัน แล้วพูดว่า “ท่านรีบอะไรกัน？หรือว่าข้าต่อให้ท่านก่อน？”895
เฉินเสียนพูด “ข้ารู้ว่าวรยุทธของท่านนั้นสูง ข้าอยากจะลองดู ว่าวรยุทธของข้ามีมากเท่าไหร”พูดจบเธอก็ลงมือกับซูเจ๋ออย่างเต็มแรงแต่ทว่า ซูเจ๋อนั้นไม่ได้ออกแรงอะไรเลย เพียงหลบหลีกเท่านั้นเสียงลมที่พัดใบไม้สีแดงลงมา แขนเสื้อของเขาปลิวอย่างกับลม ทั้งหมดมั่นคงเหมือนกันสายฟ้าที่ไม่ขยับไม่นานเฉินเสียนก็ค้นพบว่า การต่อสู้ที่เธอคุ้นเคยนั้นจะต้องไม่ใช่แบบที่เขาคุ้นเคย ครั้งต่อไปที่จะตีเขาตรงไหน เขาจะรู้วิธีป้องกันตัวเองเฉินเสียนไม่สามารถเข้าถึงตัวเขาได้เลย แม้แต่นิดเดียวก็ไม่โดนเลยกลับกันถ้าซูเจ๋อออกแรงต่อสู้เต็มที่ และคุ้นเคยกับท่าทางต่อสู้ของเธอ เธอต้องพ่ายแพ้ในเวลาอันสั้นอย่างแน่นอนเฉินเสียนพูดอย่างหัวเสียว่า “ท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้าจะลงมือตอนไหน？”“การต่อสู้ของท่านนั้นบุ่มบามตีไม่โดนข้า และเมื่อข้าลงมือ ท่านก็จะถูกข้าตี”ซูเจ๋อพูด
896
