จากนั้นอวี้เยี่ยนก็นึกย้อนคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ เธอรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆ จู่ๆก็มีแสงออร่าขึ้นมา เงียบๆอยู่ในใจ—— ในคืนวันไหว้พระจันทร์นั้นใต้เท้าซูก็ชวนองค์หญิงไปงานฉลองเทศกาลโคมลอย อย่างเช่นวันนี้ก็ชวนองค์หญิงไปท่องเที่ยวชมฤดูใบไม้ร่วง หรือว่าเขาสนในอะไรตัวองค์หญิง？！ก่อนองค์หญิงแต่งงานก็ไม่น่าจะเป็นไปได้แล้ว นี่องค์หญิงแต่งงานแล้ว ยิ่งเป็นไปไม่ได้อย่างยิ่ง！อวี้เยี่ยนตบหน้าตัวเองไปหนึ่งที แล้วพูดกับตัวเองว่า “ข้าต้องคิดมากไปเองแน่นอน เขาต้องคิดแค่ว่าองค์หญิงนั้นถูกเอาเปรียบเลยมาปฏิบัติตัวดีกับองค์หญิง……ข้าคิดมากไปเอง”เพียงไม่นาน รถม้าก็เคลื่อนตัวมาถึงถนนใหญ่ซูเจ๋อก็มอบจิ้งหรีดที่ถักทออยู่ในมือเสร็จแล้วให้เฉินเสียนคว้ามันมาแบบท่าทางไม่ดี ขณะที่เล่นกับมัน เธอก็พูดออกมาด้วยเสียงที่กลัดกลุ้ม “บังคับไม่สำเร็จก็ลักพาตัว ท่านนี่มันอันพาธไร้ศีลธรรม！นี่มันรูปแบบโจรชัดๆ”ซูเจ๋อพูดอย่างจริงจังและจริงใจ “ข้าบอกแล้วว่าข้าไม่ถนัดกับการคบหากับผู้หญิง ท่านก็ไม่เชื่อ ประหม่าและอึดอัดมาก ยิ่งข้าทำแบบนี้ ข้ายิ่งรู้สึกเสียใจ”เฉินเสียนหัวเราะเย็น “ท่านเสียใจ？ข้าเห็นท่านออกจะสบายใจไร้กังวล ไม่เห็นจะเสียใจตรงไหน？”879
ซูเจ๋อนั่งยืดตัวตรงอย่างสง่า พูดออกมาอย่างแผ่วเบาว่า “ในใจ”เฉินเสียนอยากจะตบเขาด้วยฝาผนังรถม้าเฉินเสียนพูดด้วยท่าทางรำคาญว่า “ท่านคงไม่ได้กลัวถูกจับได้ว่าอยู่กับข้าใช่หรือไม่ ค
