รั้งนี้เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นมา คาดไม่ถึงว่าเวลากลางวัน ท่านจะพาข้าไปเที่ยวชมสารทฤดู ท่านไม่กลัวคนอื่นจับได้หรือ？”เฉินเสียนพูดด้วยความเป็นห่วงหากซูเจ๋อไม่ใช่ขุนนางในวัง เพียงสถานะนั้นเหมือนกับเหลียนชิงโจว เธอก็ไม่จะเป็นกังวลอะไรแต่ซูเจ๋อนั้นไม่ใช่คำพูดในคืนนั้นของเขา เธอยังคงจำได้ในใจไม่รู้ว่าทำไม เขาเป็นเพียงแค่บัณฑิต แต่จากคำพูดของเขามันดูคลุมเครือจักรพรรดิปกป้องเธอ แล้วยังปกป้องเขาอีก“กลัวสิ แต่กลัวว่าจะไม่ได้พบท่าน ยาวนานราวกับวสันตฤดูและสารทฤดู”เฉินเสียนใจเต้น คิ้วขมวดพลางพูดว่า “ แม่เจ้า ท่านจีบข้าหรือ？”“จีบรึ？” ซูเจ๋อพูดแล้วหรี่ตาลง “แล้วข้าจีบท่านติดหรือยัง？”“ยัง！” เฉินเสียนพูดตัดแบบไม่ลังเล “เอาล่ะ ตอนนี้ข้าก็ขึ้นรถมากับท่านแล้ว ท่านบอกข้าได้แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น คนที่อยู่ที่นั่นไปไหนกันหมด？”ซูเจ๋อถาม “องค์หญิงหาคนไหนกัน？”เฉินเสียน “ก็หมอที่หลิวเหมยอูหามารักษานั้นไง”880
“หมอคนนั้นคนไหนกัน？”“……” เฉินเสียนถอนหายใจ ”ซูเจ๋อ ท่านอย่าบอกว่าท่านไม่รู้อะไรเลย”ซูเจ๋ออมยิ้ม เม้มปากแล้วพูดว่า “ข้าพอจะรู้ว่าท่านกำลังหาใครอยู่”“ท่านไม่ได้พูดเองหรอกหรือว่าเพียงแค่ข้ามากับท่าน ท่านก็จะบอกว่าเขาไปอยู่ที่ไหน？”“ใช่ แต่บอกเท่าที่ข้าบอกท่านได้ จริงๆแล้วข้าก็ไม่รู้ว่าเขาไปที่ไหนหรอก”เฉินเสียนเงยหน้าจ้องมองสายตาเขาอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า “ซูเจ๋อ ให้มันน้อยๆหน่อยนะท่าน ถ้าท่านไม่รู้ แล้วทำไมท่านถึ
