ยังพูดไม่ทันจบเฉินเสียนก็ขัดจังหวะเสียก่อน “พอแล้ว ท่านไม่ต้องพูดอะไรแล้ว โอ๊ย เจ็บหน้าอก ไปให้พ้นเลย ท่านมันเป็นผีหัวโต!”ซูเจ๋อจึงต้องวางเข็มเงินลงและกล่าวว่า “ยังมีวิธีที่ไม่จำเป็นต้องถอดเสื้อ ท่านจะลองดูไหม”“วิธีไหน”ซูเจ๋อยิ้มน้อยๆ “หากท่านไม่ถือสา ข้าช่วยใช้มือนวดลงบนจุดฝังเข็มเพื่อให้คลายออกมาได้ ด้วยวิธีนี้ท่านก็ไม่จำเป็นต้องถอดเสื้อแล้ว”เฉินเสียนกัดฟันกรอดและเอ่ยว่า “ข้าถือสา!”ซูเจ๋อนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาเลิกคิ้วเล็กน้อยและแนะนำว่า “ถ้าเช่นนั้นข้าคงต้องใช้วิธีดั้งเดิมที่สุด ถ้าท่านไม่ถือสา ข้ายังใช้ปากได้”เฉินเสียนหมดหวังโดยสิ้นเชิง เธอนอนแผ่ลงบนเตียงและเอ่ยว่า “ดูเหมือนว่าท่านจะมาเพื่อแหย่ข้าเล่น”ซูเจ๋อยิ้มน้อยๆ และบอกว่า “จะเป็นไปได้อย่างไร ข้าตั้งใจช่วยท่านจากใจจริงแต่ท่านต่างหากที่ไม่ยอมให้ข้าช่วย”“ถ้าข้าขอท่านช่วยก็พิลึกไปแล้ว”ซูเจ๋อเลิกล้อเล่นและกล่าวว่า “นี่ก็ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้ท่านบอกให้เอ้อร์เหนียงนำผ้ามาประคบร้อนให้ วันหนึ่งทำหลายๆ ครั้ง แล้วดูว่าอาการดีขึ้นไหม”854
เขาหมุนเข็มเงินช้าๆ และกล่าวต่อว่า “ถ้ายังไม่ดีขึ้น ท่านจำเป็นต้องเลือกหนึ่งในสามวิธีที่ข้าบอกไปเมื่อครู่นี้ ไม่เช่นนั้นถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป มันจะไม่ดีต่อสุขภาพของท่าน”มุมปากของเฉินเสียนกระตุกขึ้น เธอกล่าวว่า “ท่านกลายมาเป็นหมอตำแยตั้งแต่เมื่อไรกัน แม้แต่ปัญหาต่างๆ ของสตรีท่านก็รู้วิธีรักษาหมดเลยหรือ”
