“ไม่ต้องร้อนใจไป ข้ายังไม่ทันได้ถามอะไรเจ้าก็บอกเสียแล้วว่าไม่รู้ ไม่ตอบเร็วเกินไปหน่อยหรือ”ความรู้สึกของการข่มขู่ที่น่ากลัวนี้ทำให้เซียงหลิงไร้ทางหนี นางเคยเห็นวิธีที่เฉินเสียนใช้มากับตาของตัวเองแล้วคืนนี้หากนางไม่สารภาพให้เฉินเสียนฟัง ต่อให้นางจะเข้ามาในศาลาหรือไม่เฉินเสียนก็ไม่มีทางปล่อยนางไปอยู่ดี!เซียงหลิงเป็นสาวใช้ข้างกายหลิ่วเหมยอู่ นางน่าจะรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น นางจะเป็นคนแรกที่ต้องรับผิดชอบ858
เซียงหลิงกลัวจนหงอเมื่อเฉินเสียนขยับเข้ามาใกล้ นางยื่นมือออกไปผลักเธอโดยไม่รู้ตัว สัญชาตญาณของร่างกายบอกให้นางหาทางหนีทว่าเฉินเสียนไม่ใช่ผู้หญิงท้องโตอุ้ยอ้ายเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ตอนนี้เธอมีรูปร่างประเปรียวยิ่งกว่าตอนนั้นหลายเท่าชั่วพริบตาเดียวเธอก็คว้ามือของเซียงหลิงไว้ได้ จากนั้นจึงกราชากเซียงหลิงกลับมาอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆ จนตัวนางกระแทกเข้ากับเสาระเบียงในศาลาอย่างแรงเซียงหลิงโอดครวญด้วยความเจ็บ วินาทีถัดมานางเปิดปากเตรียมจะร้องตะโกนขอเพียงแค่เรียกใครสักคนมาได้ก็พอ ต่อให้หนีไปตลอดชีวิตไม่ได้ ขอแค่ตอนนี้หนีพ้นก็ยังดี!แต่ทันทีที่เซียงหลิงเปิดปาก เฉินเสียนก็รัดคอของนางไว้ด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยลำคอของเซียงหลิงถูกกดแน่นจนส่งเสียงใดๆ ออกไปไม่ได้ หนำซํ้ายังหายใจลำบากเฉินเสียนหรี่ตาและกระซิบว่า “คิดหนีรึ? ข้ายังไม่ทันอนุญาต เจ้าจะหนีไปแล้วหรือ”เซียงหล
