คนก็วางใจได้ และข้าก็มีความสุขด้วย ดีหรือไม่?”เธอหยุดเท้าของเธอ หันกลับมามองเขาแล้วพูดว่า “ถ้าท่านทนไม่ไหวแล้วหย่ากับข้าสิ”“เฉินเสียน ท่านจะทรมานข้าหรือตัวท่านเอง” ฉินหรูเหลียงเม้มริมฝีปากของเขา “ท่านรู้ว่าข้าไม่สามารถทำเช่นนั้นได้”ถ้าเขาหย่าให้เฉินเสียนจริงๆ ดูเหมือนคนภายนอกจะมองว่าเฉินเสียนกำเนิดบุตรชายให้เขา ไม่เพียงแต่เขาจะถูกประณาม แต่จักรพรรดิจะโกรธด้วยเฉินเสียนกล่าวว่า “ใช่ ท่านมีความลับของข้า ข้ามีความลับของท่าน และทุกคนจะต้องยอมรับมันให้ได้”เธอมองออก แม้ว่าเธอจะไม่มีใจกับจวนแม่ทัพนี้ก็ตาม เธอก็ยังต้องอยู่ต่อไปจะนับประสาอะไรกับฉินหรูเหลียงและหลิ่วเหมยอู่ ถ้าเธอกลับไปที่วัง ที่นั่นถึงจะเป็นที่ที่โหดร้ายจริงๆทุกย่างก้าวของเธอจะตกสู่สายตาของจักรพรรดิ และหากเธอต้องการเข้าออกนอกวังอย่างอิสระ ก็จะยิ่งยากขึ้นไปอีกในสวนสระวสันตฤดู ทั้งอวี้เยี่ยนและแม่นมซุยนั้นก็ยังไม่ได้นอน838
อวี้เยี่ยนกังวลมาก ฝั่งของแม่นมซุยปลอบโยนและกล่าวว่า “ไม่ต้องกังวลคุณชายเหลียนก็บอกว่าจะไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น”อวี้เยี่ยนกล่าวว่า “เอ้อร์เหนียง แต่ก็เห็นด้วยตาเองว่าองค์หญิงถูกชายแปลกหน้าพาไป ข้าเกลียดที่ข้าอยู่บนถนนนั่นและไม่สามารถรีบนำองค์หญิงกลับมาได้ตอนนี้ผ่านไปครึ่งค่อนคืนแล้ว และองค์หญิงก็ยังไม่กลับมา……”สองคนนี้เพิ่งกลับมาไม่นานอวี้เยี่ยนไม่สามารถวางใจได้ ดังนั้นนางจึงค้นหาทั่วทั้งถนนสองสามเส้น แม่นมซุ
