จะพูดอะไรหลังจากผ่านไปนานพอสมควร ฉินหรูเหลียงก็กล่าวว่า “กลับมาแล้วหรือ”เขาเปิดประตูให้เฉินเสียน “คืนนี้เป็นเทศกาลไหว้พระจันทร์ ต่อไปพยายามกลับมาให้เร็วหน่อย”เฉินเสียนยกเท้าขึ้นเดินเข้าผ่านประตู และเขาก็พูดขึ้นอีกครั้ง “อีกอย่าง อย่าไปพัวพันกับผู้ชายที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้า เรื่องนี้ดีต่อตัวท่านเอง”เฉินเสียนไม่สนใจเขา เมื่อเดินผ่านเขาไป เขาก็อดไม่ได้ คว้าข้อมือของเฉินเสียนแล้วลดเสียงลงกล่าวว่า “คนในคืนนี้คือผู้ใดกัน?”เฉินเสียนหยุด ดึงมือของเขาออกด้วยความรังเกียจและกล่าวว่า “นี่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับท่าน”ฉินหรูเหลียงขยับปาก กล่าวว่า “แม้ว่าท่านจะเกลียดข้า ตอนนี้ท่านกับข้าก็ยังเป็นคู่สามีภรรยากันท่านไปเดินงานโคมไฟกับชายอื่น ท่านคิดว่าข้าไม่ควรถามหรือ?”เฉินเสียนพ่นลมหายใจและพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นข้าจะบอกท่านให้นะว่าเขาเป็นคนใหม่ที่ข้าพบในคืนนี้ ไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น แต่ข้าจะได้รู้จักกับผู้ชายหลายคนผู้ชายยังสามารถมีภรรยาได้หลายคน ข้าคือองค์หญิง เหตุใดจึงไม่สามารถมีผู้ชายอยู่ข้างกายได้หลายๆคนกันเล่า?”837
ฉินหรูเหลียงมองที่ใบหน้าของเธออย่างลึกลํ้า “เฉินเสียน ท่านจริงจังหรือไม่?”เฉินเสียนหันหลังเดินจากไปและกล่าวเบา ๆ ว่า “อย่างไรก็ตามลูกชายของข้ากลายเป็นแต้มต่อ ถ้าข้าตัวคนเดียวจะกลัวอะไร?ข้าจะออกไปเที่ยวเล่นสำมะเลเทเมา และเป็นองค์หญิงงี่เง่าผู้ต้องการเพียงเก็บภาพความงดงามของโลกแค่นี้ทุก