ดยไร้สุ้มเสียง
กว่ากู่หงเหวินและคนอื่นๆ จะตั้งสติได้ สิ่งที่เห็นก็คือภาพของเจ้าหอสามที่กลายเป็นเพียงเศษเนื้อและละอองเลือดไปเสียแล้ว
ทุกคนต่างอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตะลึงจนแทบหยุดหายใจ
ตายแล้ว!
ผู้บำเพ็ญเพียรระดับหยวนอิงขั้นสูง… กลับถูกฆ่าตายง่ายๆ ราวกับบี้มดปลวกแบบนี้เนี่ยนะ!!
สายตาที่พวกเขามองไปทางจางอวิ๋น บัดนี้เต็มไปด้วยความหวาดผวาและยำเกรงถึงขีดสุด
ไอ้หมอนี่… มันมีพลังระดับไหนกันแน่?
“ท่านมหาปุโรหิต ไม่นึกเลยว่าตัวจริงของท่านจะมีสภาพ… เอิ่ม… เป็นเอกลักษณ์ขนาดนี้!”
จางอวิ๋นหันไปมองมหาปุโรหิตที่มีสภาพเป็นประตูเหล็กงอกแขนขา พร้อมใบหน้าชราที่แปะอยู่ตรงกลาง แล้วเลิกคิ้วกวนประสาท
เมื่อเห็นสายตาหยามเหยียดที่มองมา มหาปุโรหิตสีหน้าเคร่งเครียดถึงขีดสุด ไม่พูดพร่ำทำเพลง ยกคทาในมือซ้ายขึ้นฟาดฟันทันที
วิ้งงง!!
คทาที่เคยด้านชาไม่ตอบสนอง บัดนี้เมื่อจางอวิ๋นออกมาจากมิติแล้ว มันก็กลับมาใช้งานได้ตามปกติ คลื่นพลังอูมหาศาลพวยพุ่งออกมา ก่อตัวเป็นมังกรวารีขนาดมหึมา ส่งเสียงคำรามกึกก้อง หมุนวนกวาดทำลายล้างตรงดิ่งมาทางจางอวิ๋นหมายจะสังหารให้สิ้นซาก
“แอ้!”
จางอวิ๋นกำลังจะขยับตัวสวนกลับ แต่อู๋ไห่ไห่
