นเสียนพูดยังไม่ทันจบ มีโอกาสให้นับเสียที่ไหน ซูเจ๋อหัวเราะขึ้นมาเบาๆจากนั้นเขาก็ใช้แรงเพียงเล็กน้อยใต้เท้ากระตุกชายกระโปรงเฉินเสียนรู้สึกราวกับว่ามีกรงเล็บดึงเธอมาจากด้านหลัง ทำให้เธอเสียสมดุลหงายหลังลงไปอย่างควบคุมไม่ได้“เอ๊ย!”814
เธอตั้งใจดีสอนวิธีนี้เกี้ยวสาวให้ซูเจ๋อตั้งแต่แรก คาดไม่ถึงว่าเขาจะกินบนเรือน ขี้บนหลังคา ไม่ได้ดูความน่าขันของเขา เวลานี้ กลับเป็นตนเองที่ต้องมาทำตัวน่าขันแทนเช่นนี้ไม่ใช่การหยิบก้อนหินมากระแทกเท้าตนเองหรอกรึ!เมื่อเห็นเธอล้มลงมาหาตนเอง ซูเจ๋อก็โอบร่างเธอไว้ได้อย่างง่ายดาย แขนแกร่งโอบรอบเอวบางของเธอ หมุนควงไปรอบๆ เสื้อผ้าปลิวไสว ร่ายรำกันอย่างงดงามในเวลานั้นเฉินเสียนเงยหน้าขึ้นมองเห็นรอยยิ้มของเขา “ข้าต่อยท่านได้หรือไม่? ”ซูเจ๋อกล่าว “ท่านโกรธข้าไม่ได้นะ ข้าทำทุกอย่างที่ท่านสอน”“ข้าสอนให้ท่านมาเกี้ยวข้ารึไร? ”“ข้าเกรงว่าผลจะออกมาไม่ดี ดังนั้นจึงอยากลองดูก่อนสักรอบ”เฉินเสียนผลักซูเจ๋อออก ซูเจ๋อก้าวถอยหลังไป แล้วถอนหายใจอย่างเสียดาย“ดูๆ แล้วท่านดูเหมือนจะโกรธนะ แสดงว่าผลออกมาไม่ดี โชคดีที่ข้าไม่เชื่อที่ท่านพูดแล้วนำไปใช้กับหญิงอื่น”นัยน์ตาเรียวยาวของเขาจ้องมองไปที่เธอ “อาเสียน ท่านสงบจิตสงบใจเสียหน่อย คิดว่าข้าโง่งั้นหรือ? ”เฉินเสียนไม่สบอารมณ์ “ตอนนี้เป็นข้าที่โง่เขลายิ่งกว่า!”“เหตุใดต้องโกรธมากมายเช่นนี้ เพราะว่าข้าหล่อเหลาไม่พองั้นรึ? ”
815
