ศาจ มีทั้งแบบที่ดูนุ่มนวลและแบบที่ดูชั่วร้ายแน่นอนว่าอวี้เยี่ยนต้องเลือกซื้อหน้ากากที่สวยงาม ส่วนเฉินเสียนเลือกแบบที่ดูชั่วร้ายมาสวมอวี้เยี่ยนเบ้ปากและเอ่ยว่า “วันนี้เป็นงานเฉลิมฉลอง ทำไมนายหญิงถึงใส่หน้ากากที่ดุร้ายเช่นนี้ล่ะเจ้าคะ”ดวงตาที่อยู่ภายใต้หน้ากากของเฉินเสียนเปล่งประกายวาววับเธอฉีกยิ้มและกล่าวว่า “หน้ากากของเจ้าใส่แค่วันนี้ครั้งเดียวก็หมดประโยชน์ปีหน้าก็ต้องซื้อใหม่อีก ส่วนของข้านี่สิ มีประโยชน์ หลังจากใส่คืนนี้ข้าจะเอากลับไปแขวนไว้ที่ประตู เอาไว้กันเสนียดจัญไร ดังนั้นยิ่งดุร้ายเท่าไหร่ก็ยิ่งดี”เธอทำให้อวี้เยี่ยนขำ ใบหน้ากลมๆ เล็กๆ ของนางแย้มยิ่งอย่างน่ารัก800
หลังจากนั้นเหลียงชิงโจวกับแม่นมซุยก็นึกครึ้มตาม ต่างคนต่างเลือกหน้ากากที่จะสวมเหล่าหญิงสาวที่เดินไปเดินมาบนถนนต่างถือโคมเอาไว้ บางคนก็แต่งกายอย่างดีเดินเที่ยวด้วยกัน เฉินเสียนกับเหลียนชิงโจวเดินเคียงกันไปบนถนนสายยาว เมื่อเงยหน้ามองด้านบนก็จะเห็นแสงไฟหลากสีตัดสลับกันไป โคมไฟกระดาษหลากสีเหล่านั้นทำให้หน้ากากบนใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยแสงสีที่แปลกประหลาดเธอยืนอยู่บนถนนและเงยหน้ามองอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกเหมือนแสงดาวบนท้องฟ้ามาปรากฏอยู่ตรงหน้าเธอและอยู่ใกล้แค่เพียงเอื้อมมือ เป็นอะไรที่สวยงามมากจริงๆเธอเอ่ยว่า “เหลียนชิงโจว เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าคืนนี้ข้าจะออกมาเดินเล่น”ใบหน้าของเหลียนชินโจวยังคงฉาบไปด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยนและสง่
