ห้จัดงานเลี้ยงในวังเพื่อต้อนรับเหล่าขุนนาง และเพื่อเอาใจพวกเขา อนึ่งจะเสด็จพร้อมกับสมเด็จพระราชชนนีเพื่อชมพระจันทร์และทำให้พระองค์มีความสุขเฉินเสียนรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาและสั่งให้อวี้เยี่ยนรีบเตรียมตัวเอาไว้794
มันไม่เหมือนกับครั้งก่อน คราวนี้เธออยากเข้าไปที่พระราชวังด้วยความสมัครใจของเธอเองเมื่อเข้าไปในวังแล้ว ไม่แน่เธออาจจะได้เห็นเจ้าน่องน้อยก็ได้ ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาเป็นอย่างไรบ้างอวี้เยี่ยนเตรียมการให้อย่างขยันขันแข็งเพียงแต่เมื่อถึงวันเทศกาลไหว้พระจันทร์ ท้องฟ้ากลับมีเมฆมากและลมพัดแรง ฉินหรูเหลียงมาที่สวนสระวสันตฤดู ลมในสารทฤดูพัดชายเสื้อเขาปลิว เขาดูเศร้าเล็กน้อยเขาบอกเฉินเสียนว่า “องค์จักรพรรดิมีกระแสรับสั่งมา พระองค์ทรงเห็นใจที่ท่านเพิ่งคลอดบุตรได้ไม่ถึงเดือน จึงทรงโปรดให้ท่านพักผ่อนอยู่ที่เรือน ไม่จำเป็นต้องไปร่วมงานเลี้ยงในวัง”เฉินเสียนยังคงยืนอยู่ในสายลม จ้องมองฉินหรูเหลียงและเอ่ยว่า “ท่านลองพูดอีกครั้งสิ”ฉินหรูเหลียงเอ่ยอย่างกราชับ “องค์จักรพรรดิไม่อนุญาตให้ท่านเข้าไปในวัง”หากไม่ใช่เพราะการฉุดรั้งของแม่นมซุยกับอวี้เยี่ยน เฉินเสียนคงจะลงไม้ลงมือไปแล้ว
795
