บางขนาดไหนในวังมีผู้คนเยอะแยะและมีหมอมากมาย แต่พวกเขาจะปฏิบัติต่อเจ้าน่องน้อยได้ดีเหมือนแม่ของเขาไหม แทบอยากจะประคองเขามาไว้ในฝ่ามือเลยหรือเปล่าพวกเขาแค่ปฏิบัติตามหน้าที่และจะเลี้ยงเจ้าน่องน้อยเสมือนลูกของคนอื่นตลอดไปถ้าไม่มีใครสนใจล่ะ ถ้าเขาป่วยขึ้นมาล่ะ ถ้าเขาหิวล่ะ จะทำอย่างไรเจ้าน่องน้อยร้องไห้ไม่เป็น จะทำอย่างไรถ้าเขาไม่ร้องแล้วคนอื่นไม่รู้ว่าเขาไม่สบาย793
เมื่อก่อนเฉินเสียนมักจะพูดเล่นเสมอว่าเจ้าน่องน้อยเป็นภาระตัวน้อย แต่ตอนนี้เมื่อภาระถูกคนอื่นพรากจากไป เธอกลับแทบจะเสียสติอวี้เยี่ยนเอ่ยทั้งนํ้าตาว่า “องค์หญิงอย่าทรงกังวลนักเลยเพคะ เจ้าน่องน้อยจะต้องปลอดภัย”“เจ้าลุกขึ้นเถอะ”อวี้เยี่ยนส่ายหน้า “บ่าวไม่ลุกเพคะ ทั้งหมดเป็นความผิดของบ่าว บ่าวทำให้องค์หญิงทรงคิดมากเช่นนี้”เฉินเสียนแย้มยิ้มและลดแขนลง เธอยิ้มในแววตาก่อนจะถอนหายใจและกล่าวว่า “ทำให้เจ้าตกใจหรือเปล่า? เฮ้อ ข้าก็แค่รู้สึกว่าพอไม่มีเจ้าน่องน้อยให้เล่นด้วยแล้ว อะไรๆ ก็ดูน่าเบื่อ”อวี้เยี่ยนกะพริบตาปริบๆ และเอ่ยว่า “งั้นบ่าวหาเรื่องสนุกอื่นๆ ให้องค์หญิงดีไหมเพคะ”“ไม่ว่าอะไรก็ทำให้ข้าสนใจไม่ได้หรอก”อีกสองวันจะถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์ผ่านไปกว่าหนึ่งเดือนแล้วนับตั้งแต่วันพระราชสมภพของสมเด็จพระราชชนนีเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่ยังคงตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยงในวังครั้งล่าสุดไม่หายในงานเทศกาลไหว้พระจันทร์ องค์จักรพรรดิจึงดำริใ
