กำลังอ้าปากจะพูด ไม่รู้ว่าซูเจ๋อเอาสิ่งใดเข้ามาในปากของเขา รู้สึกเย็นสบายทะลุผ่านปากไหลลื่นลงคอเข้าไปในหัวใจและปอดซูเจ๋อมองเข้าไปในดวงตาเขา เห็นแสงเทียนกะพริบระยิบระยับอย่างชัดเจนน่าจะเป็นดวงตาใสแจ๋วกับความอบอุ่น แต่ทว่ากระดูกสันหลังของหมอค่อยๆมีความเยือกเย็นหวาดกลัวคืบคลานซูเจ๋อกล่าวว่า＂เช่นนั้นข้าก็ยิ่งคิดว่าตัวท่านเองเกิดอารมณ์ชั่ววูบ รู้สึกว่ารกมนุษย์สามารถนำมาเป็นส่วนผสมของยาถอนพิษได้＂พูดแล้วมือที่ออกแรงก็คลายปล่อยออกจากคอของหมอหมอร่วงลงพื้น หายใจหอบ และยังไออย่างรุนแรงด้วย พยายามอาเจียนเอาสิ่งที่กลืนลงคอเมื่อกี้นี้ออกมาแต่เขาไอจนตาแดงก็อาเจียนเอาสิ่งใดออกมาไม่ได้ กล่าวเสี่ยงสั่นว่า＂ท่านท่านให้ข้ากินสิ่งใด?＂＂สั่วเชียนโหว＂หมอหน้าซีดเผือด ไออย่างต่อเนื่องจนลุกไม่ขึ้น โน้มตัวลงช้าๆอยู่บนพื้นพิษกำเริบ เขามีความเจ็บปวดทุรนทุรายบ้างเล็กน้อย ตา หู จมูก ปากมีเลือดสีดำไหลย้อนลงมา761
ซูเจ๋อควบคุมพิษอย่างถูกวิธี ไม่มีทางให้เขาตายในชั่วพริบตาเดียวหรอก แต่สภาพการณ์ของพิษที่กำเริบ เทียบกันแล้วการแพร่กระจายของพิษรุนแรงกว่าหลิ่วเหมยอู่ซูเจ๋อกล่าว＂ท่านมีเวลาเพียงแค่หนึ่งชั่วโมง＂หมอเงยหน้าขึ้นมา เลือดที่ไหลออกมาจาก ตา หู จมูก ปาก น่ากลัวเป็นอย่างมาก ＂ช่วยด้วย……ช่วยข้าด้วย……..＂ซูเจ๋อสีหน้าเรียบเฉยกล่าวว่า＂เขียนตำรับยาที่ท่านถอนพิษให้กับนายหญิงรองให้ข้า＂หมอไม่มีแรงที่จะเก็บสิ่งต้องห้ามของการเป็นห
