สบายใจอยู่ข้างชั้นวาง มือทั้งสองข้างแช่อยู่ในนํ้า แล้วหลังจากนั้นใช้สบู่ล้างอย่างเชื่องช้าภายในห้องที่เงียบสงัดมีเสียงนํ้าไหลย้อยลงเบาๆเฉินเสียนไม่ได้เปิดเปลือกตาขึ้น กล่าวด้วยเสียงแหบแห้งขึ้นทันทีว่า＂ดึกดื่นเช่นนี้ท่านมาที่นี่ เพียงต้องการล้างมือหรือ?＂ซูเจ๋อยิ้มแล้วยิ้มอีก ทั้งห้องเต็มไปด้วยแสงสว่างโชติช่วง กล่าวขึ้นว่า＂ใช่กระทำเรื่องที่ไม่ดีมา บนมือไม่สะอาด＂เฉินเสียนหัวคิ้วเคลื่อนไหว กล่าวว่า＂กระทำเรื่องที่ไม่ดีหรือ? หรือว่าไปทำเรื่องผิดศีลธรรมมา?＂763
ซูเจ๋อล้างมือเสร็จ รับผ้าขนหนูที่แม่นมซุยเตรียมไว้มา เช็ดตามนิ้วมืออย่างละเอียดอ่อนและเชื่องช้า กล่าวเปลี่ยนหัวข้อสนทนาว่า＂คืนนี้ระมัดระวังตัวกว่าเมื่อก่อนไม่น้อย＂เฉินเสียนเบิกตาขึ้น กล่าวว่า＂ท่านเข้ามาในสวนสระวสันตฤดูของข้าราวกับว่าเข้ามาในเรือนของตัวเอง ข้าไม่ระมัดระวังตัได้อย่างไรกันเล่า＂ซูเจ๋อเดินมา กล่าวอย่างแน่วแน่ว่า＂ข้าก็ไม่ใช่ว่าจะกินเจ้า คุ้มหรือที่จะระมัดระวังข้าเช่นนี้?＂เขาสะบัดชุดนั่งลงข้างเตียงของเธอ มือที่สะอาดหมดจดจับข้อมือของเฉินเสียนขึ้น นิ้วมือชุ่มชื้นกางอยู่บนข้อมือของเธอ ตรวจโรคให้เธอชั่วประเดี๋ยวเดียวเฉินเสียนหรี่ตาท่าทางสะลึมสะลือ ยินยอมให้เขาตรวจโรค ถึงอย่างไรเขาก็ดีกว่าหมอทั่วไป มือข้างหนึ่งอยากจะนวดคลึงฝ่าเท้าเล็กๆของลูกน้อยที่อยู่ด้านข้างชั่วประเดี๋ยวเดียว ซูเจ๋อก็ปล่อยเธอ กล่าวขึ้นว่า＂หลังจากคลอดแล้วหนึ่ง
