็นหน้าที่ของหมอตะเกียกตะกายพูดโป้ปดว่าชำนาญทางการแพทย์เป็นสิ่งต้องห้าม เพราะฉะนั้นท่านอยากจะเรียนรู้ก็ไปหาผู้อื่นเถอะ！”“เช่นนั้นข้าจำใจต้องไปหาแม่ทัพฉินเพื่อเรียนรู้อย่างละเอียดแล้วล่ะ”พอหมอได้ยิน ตื่นตกใจรีบกล่าวขึ้นว่า“ช้าก่อน！”เขาไม่รู้ว่าแท้ที่จริงแล้วด้านนอกคือผู้ใดกัน และมีจุดมุ่งหมายอะไร เรื่องนี้มีไม่กี่คนที่รู้ ถ้าหากไปเปิดโปงต่อหน้าแม่ทัพฉินจริงๆ ในกรณีที่เรื่องตกตํ่ายํ่าแย่เช่นนั้นเขาก็พบพานกับความหายนะแล้วด้วยเหตุนี้หมอเลยไม่ได้คิดอะไรมาก วางตะเกียงลงทันที แล้วเดินไปข้างหน้าเพื่อเปิดประตูแสงตะเกียงเบาบางที่มีก็เหมือนไม่มีสะท้อนใส่ร่างชายหนุ่มที่อยู่ด้านนอกประตู สวมชุดสีดำ โฉมหน้าหล่อเหลา เงียบนิ่งราวกับนํ้าผสมรวมกับแสงสีในยามราตรีหมอชะงักงัน เห็นลักษณะท่าทางนิ่งสงบ ไม่มีสีหน้าแปลกใจเลยสักนิดหนึ่งและก็ไม่ได้หมุนตัวออกไป คล้ายกับคาดเดาได้ว่าหมอจะร้อนรนใจจนเปิดประตู757
หมอได้สติกลับมา เห็นได้ชัดว่าชายที่อยู่ตรงหน้านี้โฉมหน้ากิริยาท่าทางดีมากมองดูราวกับเป็นคนที่ไม่แก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกับใคร แต่ทว่าทำไมทำให้เขารู้สึกหวั่นใจส่วนใหญ่เป็นเพราะว่าฟ้ามืดครึ้มที่อยู่ด้านหลังของเขา เป็นปัจจัยที่ทำให้ไม่สามารถรู้สิ่งที่อยู่บนตัวเขามากมายโดยปริยายหมอรู้สึกเสียใจภายหลังทันที จิตใต้สำนึกอยากจะปิดประตูแต่ไม่รอเขาปิดประตู ซูเจ๋อก็ยกมือขึ้น ตวัดแขนเสื้อสีดำ ฝ่ามือขาวสวยงามราวกับแกะสลักค้า
