งค์หญิงด้วยฝ่ามือนั้น…….”“อ้อ ข้านึกขึ้นได้แล้ว ถ้าหากไม่ใช่ฝ่ามือนั้นทำให้ข้าได้สติขึ้นมาทันเวลา ข้าก็จะไม่รู้ว่าคืนนี้หรือคืนไหนเลย ข้าไม่โทษเจ้า ลุกขึ้นมาเปลี่ยนชุดให้กับข้าได้แล้ว”อวี้เยี่ยนปาดนํ้าตา ถึงได้ยินยอมลุกขึ้นไปหยิบชุดที่สะอาดมาเปลี่ยนให้กับเฉินเสียนฝนตกหนักในวันนั้นที่อวี้เยี่ยนกลับมาไม่ทันสาเหตุเพราะวิสัยทัศน์การมองเห็น แต่ว่าแม่บ้านจ้าวไม่ใช่เช่นนี้แม่บ้านจ้าวทำเพื่อที่จะให้ฉินหรูเหลียงกับเฉินเสียนอยู่ด้วยกันตามลำพัง และนางได้ออกไปจากสวนสระวสันตฤดู เป็นเวลานานไม่กลับมา เวลานั้นไม่ว่าเฉินเสียนจะเรียกนางอย่างไร ก็ไม่มีคนขานรับชัดเจนว่ามีความล้มเหลวของคนรุ่นเก่าที่จะเป็นข้อเตือนใจของคนรุ่นหลังอยู่ที่นั่น แม่บ้านจ้าวแผลหายดีแล้วลืมความเจ็บปวด อีกนิดหนึ่งก็ทำความผิดอย่างใหญ่หลวงเฉินเสียนไม่ได้จัดการนาง ถ้าหากนางอยากอยู่ที่สวนสระวสันตฤดูก็อยู่ ถ้าหากไม่อยากอยู่ เฉินเสียนก็ไม่ได้บีบบังคับแต่ว่าเรื่องใกล้ตัวของเฉินเสียน ได้มอบให้อวี้เยี่ยนกับแม่นมซุยเป็นผู้ไปทำไม่มีทางให้แม่บ้านจ้าวจัดการอีกแล้ว752
ฉินหรูเหลียงถูกตัดเส้นเอ็นของมือขาดหนึ่งข้าง เรื่องนี้จำเป็นต้องเก็บเป็นความลับไม่เช่นนั้นต้าฉู่ไม่มีทางต้องการท่านแม่ทัพที่มีแขนข้างเดียวหรอก และก่อนหน้านี้ไม่นานรบแพ้เย่เหลียงก็กระสับกระส่ายอยู่แล้ว ถ้าหากรู้ว่าหัวหน้าแม่ทัพที่รบพ่ายพวกเขามาเสียมือไปอีกข้าง กลัวว่าจะยิ่งกระสับ