ดังมากขึ้น คล้ายดั่งสามารถเพิ่มพูนความสนุกสะใจให้กับเฉินเสียนได้ นิ้วมือของเธอค่อยๆออกแรง ความคมของกริชนั้นราวกับเสียดสีกับกระดูกไหล่ของเขาเฉินเสียนกล่าวขึ้นว่า“เกลียดชัง?การเกลียดชังคนคนหนึ่งต้องจดจำคนคนหนึ่งก่อน ท่านมีคุณสมบัติอะไรให้ข้าเกลียดชังเล่า?”“ฉินหรูเหลียง ข้าเฉินเสียนเรื่องที่เสียใจภายหลังที่สุดก็คือ ไม่ใช่เรื่องตอนนั้นที่ข้าไม่ยอมแยกแยะผิดถูกต้องการจะแต่งงานกับท่านนะ แต่เป็นเรื่องที่ข้าคิดไม่ถึง คิดว่าท่านจะเป็นคนดีคนหนึ่งได้ ”ความเจ็บปวดนั้นตามกันมากับคำพูดของเธอ แผ่ซ่านถึงจิตใจเขาฉินหรูเหลียงกล่าวเสียงตํ่าว่า“ท่านคงผิดหวังมากแน่ๆ”เฉินเสียนยิ้ม แล้วกล่าวขึ้นว่า“ผิดหวังเล็กน้อย เพราะว่าตอนที่คิดว่าท่านจะเป็นคนดีได้นั้น ภายในจิตใจของข้ามีความคาดหวังอยู่เพียงเล็กน้อยข้าคิดว่าเมื่อก่อนที่ท่านไม่ยุติธรรมกับไร้ความรู้สึกต่อข้า เป็นเพียงเพราะว่าท่านรักหญิงอื่นอยู่ ก็ต่อให้ท่านรักหญิงอื่น ตอนที่อยู่ต่อหน้าขุนนางราชสำนัก745
มากมาย ท่านก็ไม่ไช่ว่าจะแยกแยะไม่ได้สิ่งใดถูกสิ่งใดผิด หรือบิดเบือนข้อเท็จจริงไม่ยุติธรรมไปทางหญิงอื่นที่ท่านรักมิเช่นนั้นท่านคิดว่าที่ข้ายินยอมช่วยท่าน เป็นเพียงเพราะว่าแม่บ้านจ้าววิงวอน?เป็นเพราะท่านยินยอมรับโทษแล้วก็ไม่ได้ใส่ร้ายป้ายสีข้า เพื่อที่จะปกป้องหญิงอื่นที่ท่านรักนั้น ท่านสามารถที่จะคุกเข่าหมอบบนพื้นขอร้องอ้อนวอน ตอนที่ท่านคุกเข่ารับโทษอยู่ด้านล
