ู739
ฉินหรูเหลียงเห็นปฏิกิริยาของเซียงหลิง ตอนที่หมุนตัวไปก็เห็นเฉินเสียนแล้วชะงักอยู่กับที่ด้วยเช่นกันผมดำขลับของเฉินเสียนม้วนไว้ด้วยปิ่นปักผม รอยแผลเป็นน่ากลัวที่อยู่บนหน้านั้น แต่ทว่าวันนี้กลับขาวสะอาด รอยแผลเป็นบนใบหน้านั้นไม่มีแม้แต่น้อยเธอกลับคืนฟื้นเป็นเฉินเสียนผู้โง่เขลาถึงจะมีโฉมหน้าเยี่ยงนั้นงดงามละเอียดอ่อนเหมือนเดิม แต่ไม่มีความไร้เดียงสาเลยสักครึ่งหนึ่ง แววตาข้างในอึมครึมเย็นชาเธอไม่จำเป็นต้องแปะรอยแผลเป็นบนหน้าทำให้ตัวเองลำบากใจอีกแล้ว เวลานั้นเธอเพียงต้องการให้ตัวเองดำเนินการได้สะดวกแต่ตอนนี้เธอคลอดลูกออกมาแล้ว ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเธอเพียงต้องการตามใจตัวเองรอตอนที่เซียงหลิงประคองหลิ่วเหมยอู่ออกมา ไม่อยากจะเชื่อว่าเห็นสายตาของฉินหรูเหลียงมองที่เฉินเสียนอยู่เป็นเวลานานไม่ละสายตาเฉินเสียนมองอวี้เยี่ยนที่อยู่บนพื้น และเงยหน้ามองหลิ่วเหมยอู่ที่อยู่หน้าประตูหลิ่วเหมยอู่สะดุดสองก้าว สีหน้าดูไม่ได้ดีไปกว่าเซียงหลิงเพราะเหตุใด เพราะเหตุใดนางพยายามตั้งมากมาย เฉินเสียนก็ยังมีชีวิตดีอยู่โฉมหน้าของนางยังดีกว่าเมื่อก่อนเป็นอย่างมากเมื่อก่อนเฉินเสียนอาจจะแสดงออกว่าโง่ไร้เดียงสา ทำให้ง่ายต่อการไม่สนใจโฉมหน้าเธอ แต่ตอนนี้เฉินเสียนไม่เหมือนเดิม ทั้งตัวของเธอเปิดเผยความลับที่น้อยคนจะรู้ว่าเป็นคนมีสติปัญญาก สดใสมีสติเป็นเลิศ740
เฉินเสียนหรี่ตามอง เห็นหลิ่วเหมยอู่บาดเจ็บ แต่บาดแผลไม่กี
