ทำราวกับไม่ได้ยินเธอเดินผ่านสวนดอกไม้ เดินผ่านริมทะเลสาบ ผมของเธอแผ่กระจาย ปลายกระโปรงกระพือพัดในสายลมลมและแสงอาทิตย์ในช่วงสารทฤดูนี้ไม่ได้มีความหนาวเหน็บเลย กลับมีรสชาติกลิ่นอายของความชื้นและอบอุ่น738
เฉินเสียนเร่งฝีเท้า ตอนที่มาถึงสวนดอกพุดตาน เหล่าคนรับใช้พูดเรื่องราวทุกอย่างกัน เห็นเธอมาก็ตกใจและเงียบ ต่างทยอยหลีกทางให้กับเธอ และออกไปจากสวนดอกพุดตานภายในจวนเกิดความวุ่นวาย บนพื้นมีผ้าที่ขาดกระจุยกับผมของหญิงสาวร่วงหล่นกระจายอยู่ก่อนที่จะมาเห็นเหตุการณ์ ที่นี่เกิดการตบตีกันรุนแรงแค่ไหนแล้วหลิ่วเหมยอู่กับเซียงหลิงได้รับบาดเจ็บ ภายในห้องมีหมอที่กำลังจัดการทำบาดแผลให้กับหลิ่วเหมยอู่ ฉินหรูเหลียงยืนมือไขว้หลังอยู่ในเรือน มีสีหน้าอึมครึมและเวลานี้อวี้เยี่ยนคุกเข่าอยู่ในเรือน บนใบหน้าเขียวชํ้า ริมฝีปากบวมเป่งบนตัวมีรอยบาดแผล เลือดไหลออกมาจากข้างในเสื้อนางก้มหัว เงียบไม่เอ่ยพูดภายในห้องมีเสียงร้องไห้ครํ่าครวญของหลิ่วเหมยอู่ดังมามือของเซียงหลิงถูกกริชบาด หลังจากที่ได้รับการทำแผลง่ายๆแล้วนั้น ก็มาอยู่ที่หน้าประตูกริชเล่มนั้นร่วงหล่นอยู่บนพื้น คมกริชมีเลือดอยู่บางเบาเซียงหลิงรับตำรับยาที่หมอเบิกมา มอบให้กับคนรับใช้นำไปต้มตอนที่เงยหน้าขึ้นมาก็พอดิบพอดีกับเห็นเฉินเสียนก้าวเข้ามาเหยียบที่สวนดอกพุดตานแล้ว เซียงหลิงหน้าซีดเผือด ราวกับเห็นผี ชั่วพริบตาเดียวก็ก้มหัวบุ่มบ่ามเข้าไปรายงานหลิ่วเหมยอ่
