เขาจะคิดว่าเราแอบคบชู้กันหรือ”ซูเจ๋อตอบว่า “อย่างมากที่สุดข้าก็แค่ต้องรับผิดชอบ”แม้จะพูดเช่นนั้นแต่ซูเจ๋อก็ยังลุกขึ้นและจากไป ก่อนจะไปเขาบอกว่า “ท่านพักผ่อนให้สบายเถิด”เฉินเสียนคอยมองจนเขาเดินออกไปจากห้องเขาเดินออกไปอย่างสบายอกสบายใจ ไม่รีบไม่ร้อนใดๆ ราวกับกำลังเดินเข้าออกเรือนของตัวเอง ไม่รู้สึกผิดว่าตัวเองทำตัวเหมือนโจรเลยสักนิดแม่นมซุยออกไปส่งซูเจ๋อนางลดเสียงลงเมื่ออยู่ในลานและกล่าวว่า “นายท่าน บ่าวไปสืบและได้ความมาบางอย่าง นายหญิงรองแห่งจวนแม่ทัพป่วยหนัก หมอบอกว่าต้องใช้รกมนุษย์มาเป็นส่วนผสมของยา ในวันที่องค์หญิงมีพระประสูติการ ท่านแม่ทัพฉินได้นำรกไปและเอาไปใช้รักษานายหญิงรองเจ้าค่ะ”วันต่อมาอวี้เยี่ยนมาคอยปรนนิบัติแต่เช้า นางเอ่ยว่า “วันนี้องค์หญิงรู้สึกดีขึ้นไหมเพคะ”729
เฉินเสียนมองอวี้เยี่ยนและเอ่ยว่า “ทำให้เจ้าลำบากมาตั้งหลายวัน”อวี้เยี่ยนมองใบหน้าที่ป่วยไข้ของผู้เป็นองค์หญิง นางรู้สึกจุกอยู่ที่ลำคอและพยายามระงับความขมขื่นเอาไว้ ฝืนยิ้มและพูดว่า “ขอเพียงแค่องค์หญิงฟื้นขึ้นมา ให้บ่าวทำอะไรบ่าวก็ยอม”นางหันหลังให้และเช็ดนํ้าตาที่ขอบตา จากนั้นจึงพูดเรื่อยเจื้อยว่า “องค์หญิงอีกครู่หนึ่งบ่าวจะมาช่วยองค์หญิงล้างหน้าล้างตานะเพคะ ส่วนอาหารเช้าบ่าวเตรียมไว้ให้พร้อมแล้วตอนเช้าบ่าวอาจจะยุ่งจนไม่ได้เข้ามาดูแลอยู่ใกล้ๆ องค์หญิงสักพักหนึ่ง ถ้าองค์หญิงจะรับสั่งอะไรทรงเรียกเอ้อร์เหนียงได้เล