อู่ เพื่อที่เขาจะได้หลบหนี!”“เมื่อเขาหนีไปได้และเหมยอู่ก็จะไร้ประโยชน์ เขาจึงวางยาพิษเหมยอู่จนตาย!”เขาเบียดเข้าหาเฉินเสียนด้วยดวงตาที่แดงกํ่าและจ้องไปที่เธอ “ข้าพูดถูกไหม?”เฉินเสียนสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดว่า “ข้าต้องชื่นชมจินตนาการของท่านจริงๆ ข้าใจดีเตือนท่านแล้ว แต่ท่านจะต้องทำลายมันลงถ้าข้าบอกว่าหลิ่วเหมยอู่ไม่เคยเป็นโรคอีสุกอีใส และนางเลี้ยงชายชุดดำไว้หมอที่เข้าและออกจากสวนดอกพุดตานนั่นก็ไม่น่าเชื่อถือ ทั้งหมดนี้เป็นละครที่พวกเขาแสดง ท่านเชื่อหรือไม่? ”ฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “แน่นอนว่าข้าไม่เชื่อ เหมยอู่ไม่มีที่พึ่งในเมืองหลวงและอยู่ตัวคนเดียว ทำไมนางถึงต้องการช่วยนักฆ่า? มีเพียงท่าน ไม่บริสุทธิ์ใจอยากจะฆ่านาง!เฉินเสียนกล่าวว่า “ท่านและข้าเดิมพันกัน แม้ว่าวันนี้ท่านจะไม่สามารถหารถรกได้ แต่นางก็จะไม่มีทางตายอย่างแน่นอน ถ้านางตาย ข้าจะชดใช้ด้วยชีวิตให้ท่าน เป็นอย่างไร?”ชีวิตของหลิ่วเหมยอู่ไม่คู่ควรกับที่เธอใช้ตัวเองเป็นตัวต่อรอง แต่ฉินหรูเหลียงไม่เชื่อเธอ แม้ว่าเธอจะเดิมพันด้วยชีวิตของเธอ ฉินหรูเหลียงก็ยังไม่เชื่อเธอฉินหรูเหลียงมองมาที่เธอและกล่าวอย่างไร้อารมณ์ “ชีวิตของท่านจะเทียบกับนางได้อย่างไร”เฉินเสียนยิ้มและกล่าวว่า “เช่นนั้น ท่านกับข้าก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้วล่ะ”694
