ะตั้งแยะ ท่านก็กลัวว่าจะเสื่อมเสียชื่อเสียง ท่านจึงมาลงมือกับข้า!”เฉินเสียนสูดหายใจลึก กล่าวอีกว่า “บนโลกนี้มีคนเกิดแก่เจ็บตายทุกวัน ไม่เกี่ยวกับข้าข้าก็ต้องเข้าไปช่วยเหลือ ข้าจะมีชีวิตอยู่ถึงตอนนี้หรือไม่ล่ะ?”“บอกว่าไม่เกี่ยวกับท่านหรือ?” ฉินหรูเหลียงกดเสียงตํ่า หางเสียงขึ้นสูง เขาไม่รู้ว่าเพราะโทสะหรือเพราะร้อนรน ดวงตาแดงกํ่า เส้นเลือดแดงขึ้นมาในตาเหมือนคนบ้าไปแล้วจริงๆ “ท่านจะให้ข้าพูดอธิบายใช่ไหม?”เสียงฟ้าร้องที่เหนือศีรษะดังขึ้นอีกครั้ง และแสงสีขาววาบจากเมฆ แยกเมฆดำออกเป็นหลายส่วนเขาเดินเข้าไปหาเฉินเสียนทีละก้าวและกล่าวว่า “ท่านกล้าพูดว่าเหมยอู่ที่ถูกพิษไม่เกี่ยวข้องกับท่าน? ที่ผ่านมา ข้าไม่มีเวลามาคิดบัญชีท่าน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าท่านจะสามารถทำข้าเหมือนคนโง่แล้วเล่นตลกได้”เฉินเสียนเชิดคางขึ้นแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น “ท่านแม่ทัพฉิน ทำไมข้าถึงต้องเล่นตลกกับท่าน?”“ความสัมพันธ์ของท่านกับนักฆ่าเป็นอย่างไร?” ฉินหรูเหลียงกล่าว “จากถนนลอบสังหาร สู่ลอบฆ่าในวัง และจากนั้นไปซ่อนตัวในจวนแม่ทัพ คนเดียวที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ทั้งหมดคือท่านเฉินเสียน”693
เขากัดฟันกล่าวว่า “ไม่เช่นนั้นท่านจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาซ่อนตัวอยู่ในจวนแม่ทัพ อย่าลืมนะ ท่านเป็นคนเตือนข้าว่าที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด”“ท่านเป็นคนพาเขาไปที่สวนดอกพุดตาน คิดไม่ดีเหมยอู่ใช่หรือไม่ ท่านยังสั่งให้เขาจับเหมย
