ุงขึ้น เมื่อเข้าประตูมา เซียงหลิงก็รีบวิ่งออกมาร้องไห้ต่อหน้าเขาแล้วกล่าวว่า “แย่แล้วเจ้าค่ะ นายหญิงรองอ้วกออกมาเป็นเลือดแล้วเจ้าค่ะ ครั้งนี้อ้วกออกมาเป็นเลือดสีดำเยอะมากเจ้าค่ะ ถ้าท่านแม่ทัพยังไม่ช่วยนายหญิงรองอีกล่ะก็ นายหญิงรองก็จะไม่มีชีวิตให้ต้องช่วยแล้วเจ้าค่ะ”เท้าของฉินหรูเหลียงหยุดลง เขาไม่มีเวลาไปดูหลิ่วเหมยอู่ เขาไปที่สวนสระวสันตฤดูขณะเดียวกันอวี้เยี่ยนก็ได้รับคำสั่งของเฉินเสียน นำพิษในขวดไปส่งให้เหลียนชิงโจว ให้เขาคิดวิธีปรุงยาแก้พิษฉินหรูเหลียงเดินมาถึงในเรือน แม่บ้านจ้าวดีใจที่เขามาเยี่ยมเฉินเสียน กล่าวออกไปว่า “องค์หญิงกำลังอยู่ในห้องเจ้าค่ะ ท่านแม่ทัพจะเข้าไปนั่งพักสักครู่ไหมเจ้าคะ?”ฉินหรูเหลียงมองไปที่ประตูห้อง กล่าวว่า “แม่บ้านจ้าว ออกไปก่อน ข้ามีเรื่องอยากจะคุยกับนางสักเล็กน้อย”685
แม่บ้านจ้าวฟังอย่างยินดี กล่าวว่า “พอดีเลยเจ้าค่ะ บ่าวกำลังจะไปครัว ท่านแม่ทัพไปคุยกับองค์หญิงเถอะเจ้าค่ะ”เมื่อก่อนถึงแม้ว่าจะมีเรื่องไม่น่ายินดีเกิดขึ้น แต่แม่บ้านจ้าวก็รู้สึกว่าในสักวันท่านแม่ทัพจะเปลี่ยนได้ นางดูออกว่าท่านแม่ทัพเริ่มห่วงใยและใส่ใจองค์หญิงขึ้นมาแล้วบ้าง เรื่องเหมือนก่อนไม่น่าจะเกิดขึ้นได้อีกแม่บ้านจ้าวกล่าว “อีกแค่หนึ่งเดือนกว่าๆ องค์หญิงก็จะให้กำเนิดบุตรแล้วเวลานี้ก็เดินเหินไม่สะดวกนัก ขอความกรุณาท่านแม่ทัพมาดูแลสักหน่อย องค์หญิงตั้งครรภ์แปดเก้าเดือน ไม่ง่ายเลยจริงๆ