เจ้าค่ะ”“ข้ารู้แล้วล่ะ”แม่บ้านจ้าวยังกล่าวกำชับอีกว่า “ถ้ามีเรื่องอะไร ก็หวังว่าถ้าแม่ทัพจะพูดกับองค์หญิงดีๆ นะเจ้าคะ อย่าให้เหมือนครั้งที่แล้ว…”ฉินหรูเหลียงกล่าว “แม่บ้านจ้าววางใจเถอะ ข้าจะไม่ลงมือกับนางอย่างไม่มีเหตุผลเหมือนครั้งนั้นอีกแล้วล่ะ”เมื่อได้รับคำรับรองจากฉินหรูเหลียง แม่บ้านจ้าวถึงจะวางใจได้ ออกจากสวนสระวสันตฤดูไปห้องครัวทำอาหารให้เฉินเสียนอาหารและเครื่องดื่มของเฉินเสียนนั้นแม่บ้าวจ้าวจะใส่ใจเป็นพิเศษ คนท้องควรกินอะไร นางจะต้องไปถามให้ละเอียด แล้วทำให้เฉินเสียนกินอวี้เยี่ยนไม่อยู่ สวนสระวสันตฤบ่าวที่อยู่ในเรือนก่อนหน้านี้ก็ถูกเฉินเสียนไล่ออกไปแล้ว เรือนไม่ใหญ่ คนปรนนิบัติเยอะก็กลับทำให้อึดอัดเปล่าๆแม่บ้านจ้าวที่กำลังยุ่งอยู่ เมื่อฉินหรูเหลียงมาแล้ว มีฉินหรูเหลียงคอยอยู่เป็นเพื่อนแล้ว แม่บ้านจ้าวก็วางใจที่จะออกไป686
นางยังจะต้องเปิดทางอย่างสุดความสามารถ ให้ท่านแม่ทัพและองค์หญิงประสานรอยร้าววันนี้ท้องฟ้ามืดครึ้ม ไม่เห็นแสงอาทิตย์ อึมครึมจนรู้สึกไม่ดีเล็กน้อยเฉินเสียนอยู่ในห้องรู้สึกหายไม่ออก ใจสั่นตุบๆนางได้ยินเสียงพูดคุยกันอยู่ในเรือน ย้ายตัวไปข้างประตูแล้วเปิดออกดู เห็นแม่บ้านจ้าวออกจากเรือนไปแล้ว กลับเห็นฉินหรูเหลียงกำลังเตรียมตัวขึ้นบันไดมาห้องของนางฉินหรูเหลียงคิดไม่ถึงว่าจู่ๆ นางจะเปิดประตูออกมา เงยหน้าขึ้นมอง สายตาของคนทั้งคู่สบเข้ากันพอดีเฉินเสียนพิจารณาตัวเขา เส
