นางจะหายไปในทันทีหลังจากหมอที่จวนแม่ทัพจ้างเป็นประจำได้ตรวจนางแล้ว ถูกพิษแน่นอนอย่างไม่ต้องสงสัยฉินหรูเหลียงสบถขึ้นว่า : “นางถูกพิษยังต้องรอให้เจ้ามาบอกอีกหรือ?! สิ่งที่ข้าต้องการคือยาถอนพิษ!”หมอที่กลัวจนตัวสั่นจึงพูดขึ้นว่า : “พิษที่นายหญิงโดนมายังไม่รู้แน่ชัดว่าเป็นตัวไหน ดังนั้นยาถอนพิษ……ท่านแม่ทัพโปรดอภัยให้ข้าน้อยด้วย ข้าน้อยเองก็ไม่รู้ว่าจะจัดยาถอนพิษอย่างไรขอรับ”ฉินหรูเหลียงโมโหจนสติแทบแตก ตบหมอหงายไปกองกับพื้น : “ในเมื่อเจ้าจัดยาถอนพิษไม่ได้ แล้วจะยังพูดมากอยู่ทำไม?!”ฉินหรูเหลียงเดินออกจากจวน เขาต้องรีบหาหมอคนอื่นมารักษา เขาต้องออกจากเมืองทันที จะต้องไปจับนักฆ่าคนนั้นมาให้ได้!ไม่แน่ที่เขาอาจจะมียาถอนพิษก็ได้แต่หลังจากหลิ่วเหมยอู่ตกลงจากม้า ฉินหรูเหลียงก็ได้ทิ้งโอกาสที่ดีที่สุดในการจับหลิ่วเฉียนเฮ้อไปแล้ว ถ้าเขาออกนอกเมืองไปตามล่าละก็ จะตามทันได้อย่างไร667
ฉินหรูเหลียงและทหารต่างพากันตามล่าทั่วนอกเมืองทั้งคืนทหารที่ตามหลิ่วเฉียนเฮ้อทัน ต่างก็ฝีมือวรยุทธ์ไม่ถึง ถูกหลิ่วเฉียนเฮ้อฆ่าตายบนหลังม้าจนหมดฟ้าเริ่มสว่าง ฉินหรูเหลียงไม่ได้อะไรกลับมาเลยเขาจึงทำได้แค่พาร่างกายที่เหนื่อยล้ากลับมาที่สวนดอกพุดตาน อาการของหลิ่วเหมยอู่ไม่ได้ดีขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว และพิษก็เริ่มแพร่กระจายมากขึ้น ริมฝีปากที่ซีดของนางค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีม่วงคลํ้า เหลือเพียงลมหายใจที่แผ่วเบาที่จวนท่านแม่ทัพเปลี่ย
