่งสุดท้าย รีบตะโกนขึ้นว่า : “ท่านแม่ทัพ! ท่านแม่ทัพช่วยนายหญิงด้วยเจ้าค่ะ!”เวลานี้หลิ่วเหมยอู่ใบหน้าขาวซีดยืนอยู่กลางเรือน นางถูกคนชุดดำที่ปิดหน้าปิดตามิดชิดจับเป็นตัวประกันอยู่ สายตาของคนที่ปิดหน้ามิดชิดคมกริบ ดาบถูกวางจี้อยู่ใต้คอของหลิ่วเหมยอู่ เพียงแค่ออกแรง ก็จะสามารถสะบั้นชีวิตของหลิ่วเหมยอู่ได้ทันที“ปล่อยนาง” ฉินหรูเหลียงพูดขึ้นชัดถ้อยชัดคำคนชุดดำกลับพูดขึ้นว่า : “หากไม่อยากให้นางตาย ก็จงหลีกทางไปซะ!”จากสัญชาตญาณของนักต่อสู้ ฉินหรูเหลียงมั่นใจในทันทีว่าชายชุดดำคนนี้เป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มนักฆ่าที่ลงมือในวัง!เขาเข้าใจคำพูดที่เฉินเสียนพูดไว้ในทันทีที่ที่อันตรายที่สุดเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุด มิน่าล่ะฉินหรูเหลียงค้นทั่วทั้งเมืองหลวงแต่กลับหาไม่เจอ ที่แท้แล้วเขามาซ่อนตัวอยู่ในจวนแม่ทัพนี่เอง!และตอนนี้เขายังจับหลิ่วเหมยอู่เป็นตัวประกันอยู่ทั้งตัวของฉินหรูเหลียงเต็มไปด้วยไอพิฆาต เขาพูดขึ้นว่า : “ข้าจะพูดอีกครั้งปล่อยนางไปซะ แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า”660
ชายชุดดำหัวเราะขึ้นอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ปล่อยนางรึ? ถ้าปล่อยนางไป ข้าก็ไม่มีทางที่จะใช้หนีน่ะสิ? ได้ยินมาว่าหญิงผู้นี้เป็นหญิงที่เจ้ารักมากที่สุด ถ้าเกิดว่าข้าจะต้องตายอยู่ที่นี่ ข้าก็จะให้นางตายไปพร้อมกับข้าด้วยเป็นไง!”หลิ่วเหมยอู่ไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่นิดเดียว นางกลัวจนตัวสั่นเทา นํ้าตาไหลเงียบๆนางมองฉินหรูเหลียงด้วยสาย