ดูพลังอูในร่างที่แปรเปลี่ยนจากสีฟ้าจางๆ กลายเป็นสีฟ้าเข้มสดใส มุมปากของเขาก็ยกยิ้มขึ้นด้วยความพึงพอใจ
พลังอูเลื่อนระดับเป็นขั้นสามแล้ว!
ในยามนี้ ความเข้มข้นของพลังอูในกายเขาได้หลุดพ้นจากขอบเขตของผู้ฝึกหัด ก้าวเข้าสู่ทำเนียบ “เสี่ยวอู” อย่างเต็มภาคภูมิ
“เอาล่ะ ต่อเลย!”
จางอวิ๋นพ่นลมหายใจออกเบาๆ เร่งเร้าพลังดูดกลืนทะเลพลังอูรอบด้านให้หนักหน่วงรุนแรงยิ่งขึ้น
ปากก็ดูดกลืน มือก็แหวกว่าย แถมยังแบ่งแยกสัมผัสวิญญาณกวาดสแกนไปรอบทิศทางอย่างไม่ลดละ
ถึงจะไม่คาดหวังในตัวเจ้าสำนักผู้อ่อนหัดสักเท่าไหร่ แต่ทางออกก็ยังเป็นสิ่งที่จำเป็นต้องหาให้เจออยู่ดี
“เจ้าหนู ยังไม่เจออีกรึ?”
จังหวะนั้นเอง สุ้มเสียงอันทรงพลังที่แฝงด้วยลมปราณทะลุทะลวงของเจ้าสำนักหลิงเซียนก็ดังก้องมาจากเบื้องบน
ทั้งอ่อนหัด ทั้งใจร้อน!
จางอวิ๋นส่ายหน้าเบาๆ ทว่าริมฝีปากกลับตะโกนตอบกลับไปอย่างนอบน้อม “เรียนท่านเจ้าสำนัก ข้างล่างนี้กว้างใหญ่ไพศาลยิ่งนัก จะให้หาเจอปุ๊บปั๊บดั่งใจนึกคงมิได้ขอรับ!”
“เจ้าเร่งมือหน่อยเถิด…”
เจ้าสำนักหลิงเซียนเอ่ยเร่งเร้าด้วยความกังวล “หากยืดเยื้อนานเกินไป คนบงการเบื้องหลังเตรียมการเสร็จสรรพ ประเดี๋ยวออกไปได้แล้วจะรับมือยาก
