ล้ว ในที่สุดก็ผ่านไปได้เมื่อรอให้เขากลับถึงจวน เพิ่งข้ามประตูใหญ่ ก็ไม่ได้พูดอะไร ทั้งตัวก็ล้มลงไป และสีหน้าที่ดูซีดเผือดจวนแม่ทัพสับสนวุ่นวายอีนุงตุงนังเชิญหมอให้มาดูรอยแผลบนหลังของเขาแทบจะกลายเป็นหนองแล้วท่านหมอไม่กล้าที่จะชะล่าใจ จึงได้รักษาบาดแผลทั้งหมดอย่างพิถีพิถันอีกครั้ง จากนั้นจึงสั่งยาเพื่อไปปรุงยาเมื่อนำยาเข้ามา ฉินหรูเหลียงก็สลบไม่ตื่นและฟันได้ปิดสนิท อย่าว่าแต่ยาดื่มไม่ได้ แม้แต่ไข้ยังขึ้นสูงอีกทั้งตัวเขาได้ร้อนจนน่าตกใจ จิตใต้สำนึกในร่างกายยังตึงกราชับไม่คลายสถานการณ์เช่นนี้ดำเนินต่อไปจนถึงคํ่าคืนก็ยังไม่ดีขึ้นในตอนกลางคืน เฉินเสียนรับประทานอาหารมื้อเย็น และไปคลายร้อนที่สวนแม่บ้านจ้าววิ่งเข้ามาจากด้านนอกและคุกเข่าลงต่อหน้าเฉินเสียนเฉินเสียนเอ่ย “แม่บ้านจ้าว มีเรื่องอันใด?”621
“บ่าวรู้ว่าทักษะด้านการแพทย์ขององค์หญิงเลิศลํ้า บ่าวอยากขอร้ององค์หญิงช่วยท่านแม่ทัพด้วยนะเพคะ!”เฉินเสียนหรี่ตา “แม่บ้านจ้าว เจ้าขอร้องผิดคนแล้ว เจ้าควรไปขอร้องหมอ”แม่บ้านจ้าวร้องไห้ออกมา “ท่านแม่ทัพเป็นคนที่บ่าวเห็นมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยเห็นเขาเป็นอย่างวันนี้มาก่อน วันนี้อาการไข้ยังไม่ทุเลาลงเลย ท่านหมอบอกว่าหากคืนนี้ไข้ยังไม่ลดลง อาจถึงแก่ชีวิตได้เพคะ!”เฉินเสียนเอ่ยเบาๆ ว่า “เขาคือแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ แค่นี้ยังแบกรับไม่ได้ แล้วมาเป็นแม่ทัพได้อย่างไร? ตัวเองไม่รักร่างกายตัวเอง และชะลอเวลาการรักษาที่ด
