จริงถึงตอนนี้เรื่องราวถึงได้สิ้นสุดลงเหลียนชิงโจวไปพบซูเจ๋อโดยทันทีขลุ่ยนั้นยังอยู่ในมือซูเจ๋อ มีความยาวแค่หนึ่งฝ่ามือเท่านั้น วางไว้บนฝ่ามือไม่เล็กหรือใหญ่เกินไป เขาแกะสลักไว้และได้เล่นไปจนนับครั้งไม่ถ้วน และตัวขลุ่ยมีความแวววาวอบอุ่นราวกับหยกซูเจ๋อวางมีดสลักลงไป นิ้วมือได้ลูบไล้เส้นที่แกะสลักบนตัวขลุ่ยเหลียนชิงโจวกล่าว “ท่านอาจารย์ เจอตัวมือสังหารล้ว ไม่ใช่หลิ่วเฉียนเฮ้อ”การกระทำของซูเจ๋อนิ่งไปสักพักซูเจ๋อได้ยินข่าวมาก่อนหน้านั้นแล้ว เพียงแต่เขาไม่ได้ไปดูด้วยตัวเอง ก็ไม่รู้นักฆ่าที่ตายไปใช่หลิ่วเฉียนเฮ้อหรือไม่นอกจากเขากับเหลียนชิงโจว นอกจากซูเจ๋อที่ได้การแสร้งเมินเฉย ยังมีขุนนางที่แอบให้หลิ่วเฉียนเฮ้อปลอมตัวเข้ามาให้พระราชวัง ก็ไม่มีใครรู้ว่านักฆ่าที่ในพระราชวังอาจจะเป็นหลิ่วเฉียนเฮ้อซูเจ๋อไม่มีความประหลาดใจแม้แต่น้อย กล่าวว่า “เสื้อผ้าชุดดำและศพยังอยู่เพียงแค่ฉินหรูเหลียงบอกว่าเขาเป็นมือสังหาร นั้นก็คือมือสังหารจริงๆ”“ศิษย์ได้ยินว่าหัวหน้าองครักษ์ในพระราชวังทั้งหมดนั้นได้ชี้ระบุแล้ว ความคิดเห็นของอาจารย์คิดว่านั้นไม่ใช่มือสังหาร เป็นเพียงแพะรับบาปเท่านั้นหรือ”618
“เพียงแค่พริบตาเดียวเวลาก็ผ่านไปสามวันแล้ว ฉินหรูเหลียงหากยังหาตัวไม่ได้ก็ไม่สามารถรายงานได้ หากมือสังหารได้รับการปล่อยตัวหัวหน้าองครักษ์ก็ต้องได้รับการลงโทษ ไม่ระบุจะได้เยี่ยงใด ข้าคิดว่าช่วงนี้กฎอัยการศึกไม่อาจจะยกเล
