ิกได้ ฉินหรูเหลียงเขารู้ดี ว่ามือสังหารตัวจริงยังจับตัวไม่ได้”ซูเจ๋อลุกขึ้น ระหว่างนิ้วมือได้หมุนขลุ่ยไม้ไผ่ เคลื่อนไหวอย่างชำนาญและสง่างาม มองออกไปนอกหน้าต่างและเอ่ยด้วยนํ้าเสียงที่คลุมเครือ “ปล่อยให้หลิ่วเฉียนเฮ้อได้หนีไปแล้ว”“ถ้าอย่างนั้นตอนนี้จะทำอย่างไร ต้องตามตัวให้เจอ?”เมื่อซูเจ๋อหันกลับมาก็สงบลง แล้วพูด “ไปแล้วก็ช่างมัน นั้นเป็นเรื่องที่ฉินหรูเหลียงจะต้องทำ”
619