พราะนางอนุในเรือนของจวนแม่ทัพ ยิ่งทำให้พวกเขาหวาดกลัวหลิ่วเหมยอู่ตัวสั่นเทา จากนั้นเสียงขององค์จักรพรรดิก็ดังขึ้นอีกครา “นางอนุผู้นี้กล้าใส่ความองค์หญิง ลากมันออกไปเฆี่ยนให้ตายก็หาว่าทารุณเกินไปไม่”แม้คุกเข่าหลิ่วเหมยอู่ก็ไม่อาจทรงตัวอยู่ได้ นางทรุดตัวลงกับพื้นอย่างแรงฉินหรูเหลียงยกมือขึ้นถวายบังคม ขอร้องอ้อนวอน “ขอฝ่าบาททรงโปรดเมตตา กรรมที่นางก่อ กระหม่อมยินดีรับโทษแทนพ่ะย่ะค่ะ”องค์จักรพรรดิทรงขมวดคิ้ว “เจ้ากำลังอ้อนวอนแทนนางงั้นรึ?”ฉินหรูเหลียงก้มลงหน้าผากจรดพื้น คุกเข่าลงบนพื้นในท่าที่ตํ่าต้อยที่สุด รอรับบทลงโทษจากองค์จักรพรรดิ598
แต่เฉินเสียนมองพิจารณาเขาในแง่มุมที่ต่างออกไป เขาทำเพื่อหลิ่วเหมยอู่ได้เช่นนี้ คงไม่ต้องสงสัยถึงความจริงใจที่เขามีให้นางหากเฉินเสียนผู้โง่เขลาไม่ได้แต่งงานกับเขาตั้งแต่แรก บางทีชีวิตพวกเขาทั้งหมดคงดีกว่าในขณะนี้ ฉินหรูเหลียงตกหลุมรักสตรีเช่นนั้นได้อย่างไร เฉินเสียนกลับหาได้สนใจไม่แต่น่าเสียดาย ที่สตรีผู้นั้นไม่ได้ช่วยพยุงเขาขึ้น กลับยิ่งฉุดเขาให้ตกตํ่าลงมาแทนองค์จักรพรรดิทรงทราบดี ระหว่างข้าราชบริพารทั้งหลาย จักยิ่งวุ่นวายและไม่เป็นที่พอใจไปกันใหญ่ หากจักรพรรดิประหารหลิ่วเหมยอู่จริงๆ เกรงว่าฉินหรูเหลียงคงไม่พอใจเป็นแน่ แต่หากปล่อยนางไป ฉินหรูเหลียงคงซาบซึ้งในพระคุณจักรพรรดิทรงถามขึ้นอย่างไม่เป็นทางการ “จิ้งเสียน เจ้าคิดว่าอย่างไร? ”เฉินเสียนก้มศีรษะลง
