มกับตะโกน “ผู้ลอบสังหารอยู่ด้านบน ตามมันไปเร็วเข้า!”ทันใดนั้นองครักษ์ทั้งหมดก็วิ่งออกไป ไล่ตามไปบนหลังคาของโรงเรียนไท่บรรยากาศตึงเครียดก่อนหน้านี้ ค่อยๆ บรรเทาลงจวบจนสิ้นเสียงฝีเท้า โรงเรียนไท่ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง เฉินเสียนที่กำลังกลั้นหายใจอยู่ภายในตู้หนังสือ ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกซูเจ๋อออกมาจากตู้อย่างไม่รีบร้อน พลางเอื้อมมือไปให้เฉินเสียนแต่เฉินเสียนกลับสนใจไม่ เธอปีนป่ายออกมา พยุงเอวตนเองแล้วเดินผ่านไปซูเจ๋อก้าวถอยหลัง จัดแจงเสื้อผ้าด้วยท่าทางสง่างาม แล้วเอ่ยว่า “อาเสียนก่อนหน้าท่านไม่เห็นกล้าหยาบคายกับข้า”585
เฉินเสียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ สงบสติอารมณ์อยู่ชั่วครู่ ไม่ได้ เธอยังสงบสติอารมณ์ไม่ได้ แล้วหันไปพูดกับซูเจ๋อ “บัดซบเอ๊ย”เธอเดินจากออกไปโดยไม่หันกลับมามอง “ออกไปก็อย่าไปพูดว่ารู้จักกับข้าข้าไม่อยากเป็นเพื่อนกับท่าน ท่านมันหลุมดำ”ฉากเมื่อสักครู่อันตรายจริงๆ ถ้าถูกจับได้ว่าเธอกับซูเจ๋อซ่อนตัวอยู่ในตู้ด้วยกัน ไม่มีอะไรก็ต้องบอกว่ามีอะไร นั้นที่เรียกว่าความแค้นเคือง!ซูเจ๋อผู้นี้ เกือบหลอกให้เธอไปตายซูเจ๋อจ้องมองตามแผ่นหลังของเธอ มุมปากที่จะยิ้มก็ไม่ยิ้ม ตอบกลับไปเสียงแผ่วเบา “แน่นอน ข้าก็ไม่อยากเป็นเพื่อนกับท่าน”เฉินเสียนเดินออกไปจากโรงเรียนไท่ มุ่งหน้าไปยังอุทยานอวี้ฮัวเวลานี้เกิดความวุ่นวายขึ้นในวัง ตามถนนมีผู้คนเดินกันไปมาอย่างแตกตื่นทุกคนดูเคร่งขรึมซูเจ๋อยืนอยู่คนเดี
