ยวภายในห้องเรียนของโรงเรียนไท่ กับเงาที่อ้างว้างบนท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆและดวงจันทร์ที่สุกสว่าง เขามองดูแสงจันทร์นอกหน้าต่าง ด้วยสีหน้ามืดมนสุดท้ายแล้วหลิ่วเฉียนเฮ้อก็เก่งกาจมากเกินไป และฉินหรูเหลียงไร้ความสามารถ ภายใต้การพิทักษ์รักษาของขุนนาง กลับจับกุมเขาในที่เกิดเหตุไม่ได้?ยิ่งเฉินเสียนเข้าใกล้อุทยานอวี้ฮัว เหล่าองครักษ์วังหลวงยิ่งเต็มไปทั่วทุกที่ที่เกิดเหตุวุ่นวายไปหมด เละเทะกันไปทั่วลาน มีเลือดจางๆ เจิ่งนองอยู่บนพื้น586
สตรีหลายนางทั้งน้อยใหญ่ต่างหวาดกลัวจนใบหน้าถอดสี ร่างกายอ่อนปวกเปียก ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่อาจนึกถึงความสุขได้ คาดไม่ถึงว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นภายในวังหลวงนักฆ่าผู้นั้นเห็นว่าการลอบสังหารล้มเหลวแล้ว ก็ช่างโหดร้ายเสียจริง เพื่อสร้างความโกลาหล จับผู้ใดได้ก็ฆ่าทิ้ง ไม่ว่าจะหญิงหรือคนแก่ก็ถูกสังหารไปหลายคนเวลานั้นภายในอุทยานอวี้ฮัวอีนุงตุงนังกันไปหมด ความหวาดกลัวและเสียงกรีดร้องของเหล่าสตรีดังแซ่ซ้องไม่หยุด จึงเป็นการยากที่เหล่าองครักษ์จะปฏิบัติการได้ในที่สุดนักฆ่าก็หลบหนีไปได้ภายใต้ความวุ่นวายนั้นต่อมาจึงมีองครักษ์วังหลวงจำนวนมากออกค้นหาผู้ลอบสังหารทั่วทั้งวังตอนที่เฉินเสียนกลับมา อารมณ์ของผู้คนยังเอาแน่เอานอนไม่ได้ จึงไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นว่านางกลับมาแล้ว เว้นเสียแต่หลิ่วเหมยอู่ผู้ตื่นตระหนกเกิดเรื่องใหญ่โตขึ้นในเวลานี้ ฉินหรูเหลียงจะยังมั่วอยู่กับหลิ่วเหมยอู่ได้อย่างไร เข
