่นี่ไม่ได้ ข้าต้องไปก่อน”หาไม่แล้วรอให้องครักษ์วังหลวงมาค้นหามือสังหารที่นี่ จะแก้ตัวอย่างไรก็ฟังไม่ขึ้นซูเจ๋อเอ่ยขึ้นว่า “ท่านออกไปตอนนี้ ไม่เกรงว่าจะถูกปฏิบัติราวกับมือสังหารที่สร้างความโกลาหลหรือไร? ”“ข้าเป็นหญิงท้องแก่นะ!”ซูเจ๋อเอ่ยขึ้นเบาๆ “ฉะนั้น ยิ่งปล่อยให้ท่านออกไปเสี่ยงภัยไม่ได้”คำพูดชะงักไป เขาจดจ่ออยู่กับการฟังเสียงฝีเท้าที่วิ่งกันไปมาจากอุทยานอวี้ฮัวมายังโรงเรียนไท่แห่งนี้ ท่าทีเคร่งขรึม เขาปิดหน้าต่างและดับแสงเทียนทันใดนั้นโรงเรียนว่างเปล่าก็ตกอยู่ในความมืดเฉินเสียนกะพริบตา ซูเจ๋อกุมมือเธอในความมืด เขาพาเธอเดินเข้าในไปห้องเรียน พลางกระซิบเบาๆ “ต้องขออภัยด้วยพ่ะย่ะค่ะ เราต้องซ่อนตัวก่อน หากโชคไม่ดี เราจะถูกจับได้ว่าแอบลักลอบเป็นชู้กัน”เฉินเสียนโกรธจนอยากสาปแช่ง แต่จะไม่ไปกับเขาก็ไม่ได้ขณะนี้องครักษ์วังหลวงได้เข้าไปค้นหาในโรงเรียนไท่แล้วเธอกัดฟัน “ท่านพูดพล่อยๆ เห็นได้ชัดว่าข้ากับท่านเป็นผู้บริสุทธิ์!”580
ซูเจ๋อก้มหน้าลง “ผู้บริสุทธิ์งั้นหรือ? ข้าจะรับผิดชอบท่านเอง”ไม่ยอมให้เธอปฏิเสธได้โดยง่าย ตอนนี้เธอทำได้เพียงแค่ทำตามซูเจ๋อไปเพียงเท่านั้นซูเจ๋อคุ้นเคยกับโรงเรียนไท่แห่งนี้ เพียงแต่หวังว่าทั้งสองจะรอดพ้นจากองครักษ์เหล่านี้ไปได้ เฉินเสียนกล่าวอย่างมั่นใจ “เมื่อถึงยามวิกฤตท่านต้องคุ้มครองข้า จะปล่อยให้ข้าถูกจับไม่ได้ หรือไม่ท่านก็ต้องล่อพวกเขาออกไป”“ท่านต้องการให้ข้าสละช