ม่วงบนเรือตวาดเสียงดังกึกก้องดุจฟ้าผ่า พร้อมซัดคลื่นปราณรุนแรงผ่าห้วงทะเลพลังอูตรงดิ่งลงมายังตำแหน่งของจางอวิ๋นทันที!
ตูม!
จางอวิ๋นสะดุ้งโหยง พลิกกายหลบวูบได้อย่างเฉียดฉิว พร้อมตะโกนลั่นสวนกลับไป
“ท่านเจ้าสำนัก! ดูตาม้าตาเรือก่อนค่อยลงมือสิขอรับ!!”
ถูกต้องแล้ว… คนบนเรือลำเล็กที่กำลังคลุ้มคลั่งผู้นั้น ก็คือท่านเจ้าสำนักหลิงเซียนผู้ยิ่งใหญ่แห่งสำนักของเขานั่นเอง!
“หือ?”
เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย เจ้าสำนักหลิงเซียนบนเรือก็ชะงักกึก เพ่งมองศีรษะที่โผล่พ้นผิวทะเลพลังอูขึ้นมาด้วยสายตาตกตะลึง
“จาง… จางอวิ๋น?”
“ข้าเองขอรับ ท่านเจ้าสำนัก!”
จางอวิ๋นไม่รอช้า ลอยตัวพุ่งทะยานขึ้นจากทะเลพลังอูมายืนเหนือน้ำอย่างสง่าผ่าเผย
“เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”
เจ้าสำนักหลิงเซียนเอ่ยถามด้วยความฉงนสนเท่ห์
จางอวิ๋นลอบกลอกตาในใจ คำถามนี้ข้าควรเป็นคนถามท่านมากกว่าไหม?
เหตุใดท่านเจ้าสำนักผู้สูงส่งถึงมาโผล่ในที่แห่งนี้ได้?
เขาครุ่นคิดเพียงครู่เดียวก็ประสานมือตอบกลับไปอย่างลื่นไหล “เรียนท่านเจ้าสำนัก ศิษย์ติดตามพวกท่านเข้ามาในแดนลับ แต่โชคร้ายบังเอิญไปเหยียบถูกค่ายกลเคลื่อนย้ายเข้า จึงถูกส่งตัวมาโผล่ที่นี่ขอรับ!”
“ถูกส่งตัวเข้าม
