ทาสรับใช้?
กองทัพทาสรับใช้ของเขาหายหัวไปไหนหมด??
มหาปุโรหิตขยี้ตาตัวเองแรงๆ ด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา แล้วเพ่งมองเข้าไปในภาพฉายอีกครั้ง
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือเศษซากก้อนหินที่ถูกพลังอูระเบิดจนเกลื่อนพื้น กรงเล็บพลังอูขนาดมหึมาที่กำลังกำรวบเหล่าวิญญาณจำนวนมากเอาไว้แน่น และ… ภาพของจางอวิ๋นที่กำลังถือ ‘ก้อนแป้งวิญญาณ’ กัดกินเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อยราวกับกำลังกินขนมหวาน
ใบหน้าของมหาปุโรหิตแข็งค้างไปทันที
เขาเพียงแค่หันไปกดข่มไม้เท้าในมือชั่วอึดใจเดียว หันกลับมาอีกที กองทัพทาสรับใช้ทั้งฝูงก็โดนคว่ำกระดาน มิหนำซ้ำยังถูกจับมาปั้นเป็นอาหารว่างกินเล่นหน้าตาเฉยเนี่ยนะ??
“ไอ้สารเลวเอ๊ยยยย—!!”
เสียงคำรามด้วยโทสะอันเดือดดาล ดังกึกก้องกัมปนาทไปทั่วทั้งเมืองเซียนอู
…
ณ บริเวณรอบนอกเมืองเซียนอู
กู่หงเหวิน, ชายสวมหน้ากากสีฟ้า และชายชุดดำหลังค่อม ต่างชะงักฝีเท้าลงพร้อมกันเมื่อได้ยินเสียงคำรามลั่นสะเทือนฟ้านั้น
เพียงชั่วครู่ ทุกคนก็ตั้งสติได้ แล้วหันขวับไปมองยังทิศทางเดียวกันที่ขอบเมืองเซียนอู
ทิศทางนั้น… พวกเขาล้วนสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังจากการต่อสู้ที่เพิ่งสงบลง
“ผู้ใดกำลังต่อสู้กัน? แล้วเสียงคำราม
